Mamy tylko "maj", który nazywany jest określeniem indoeuropejskim. Listopad, kwiecień, styczeń są już nasze. Rosjanie przejęli zachodni system, a my uparliśmy się, że mamy styczeń, luty, i to coś znaczy. "Listopad" pochodzi od spadania liści i jest to bardzo logiczne, właśnie tak ten miesiąc powinien się nazywać - zaznacza profesor Anna Nasiłowska.
Najbardziej charakterystyczne dla języka polskiego według językoznawców są samogłoski nosowe takie jak "ą" i "ę". Żaden z języków słowiańskich nie ma nosówek. Do tego dochodzi to, że język polski jest deklinacyjny. Trudna deklinacja, czyli odmiana wyrazów powoduje, że język polski dla obcokrajowców jest niełatwy do opanowania - podkreśla profesor Nasiłowska. Krzysztof Varga uznał, że typowo polskie słowo to "żółć". To oczywiście prześmiewcze stwierdzenie i odnosi się do relacji międzyludzkich, zawiści, irytacji. Nie sądzę, aby słowo "żółć" było typowe dla języka polskiego. W każdym języku są słowa stanowiące test. W polskim to "W Szczebrzeszynie chrząszcz brzmi w trzcinie" czy "Stół z powyłamywanymi nogami". Jeśli ktoś nie ma opanowanej polskiej fonetyki, będzie mieć ogromny problem z tymi słowami - dodaje.
Językoznawcy przypominają, że w języku polskim używamy aż trzech wzorów deklinacyjnych. Mamy trzy rodzaje: męski, żeński i nijaki. We francuskim mamy tylko dwa rodzaje gramatyczne. Najwięcej wątpliwości wzbudza rodzaj nijaki, czasami coś gubimy w odmianie. Zastanawiamy się, jak to odmienić - "dzieci wzięły" czy "dzieci wzięli"? Oczywiście, poprawna jest pierwsza wersja, "dzieci wzięły" - podkreśla profesor Nasiłowska.
Obcokrajowcy czasami są zaskoczeni, że "Ania", "Anuszka" i "Anna" to jedno imię. Za granicą jesteśmy często rozpoznawani niestety po przekleństwach. Niestety, jednymi z pierwszych słów, których obcokrajowcy uczą się z języka polskiego są słowa, których wolelibyśmy nie słyszeć w naszym języku. To różnica, czy ktoś klnie z fantazją czy zupełnie banalnie. Często są to przekleństwa banalne, ograniczające się do kilku słów. Jeszcze kiedyś istniały wzory fantazyjnych przekleństw, na przykład "O, ty w ząbek czesany". To nie odnosiło się do seksu jak odnosi się większość obecnie używanych przekleństw. Była bariera kulturowa, aby w przestrzeni publicznej nie używać brzydkich słów. Teraz fantazyjnych przekleństw jest mniej - dodaje.