Jak podała agencja Reutera, Francois Bayrou powiedział, że jest świadomy, iż jego zadanie kierowania rządem w głęboko podzielonym kraju bez wyraźnej większości parlamentarnej będzie trudne.
Wszyscy wiedzą, że droga będzie długa - przekazał Bayrou reporterom telewizji BFM, opuszczając swoje biuro.
Francois Bayrou urodził się 25 maja 1951 roku.
To weteran francuskiej polityki. Zdaniem komentatorów, był dla Macrona najlepszym wyborem - od lat pozostaje jego sojusznikiem, a zarazem nie obciąża go bilans dotychczasowych prezydenckich decyzji.
73-letni Bayrou we francuskiej polityce debiutował na przełomie lat 70. i 80. Od 1986 roku wielokrotnie zasiadał w parlamencie Francji jako deputowany. Był ministrem edukacji narodowej (w latach 1993-97) oraz eurodeputowanym (od 1999 do 2002). Od 2014 roku sprawuje urząd mera miasta Pau.
Trzykrotnie ubiegał się o urząd prezydenta Francji. Po raz pierwszy - w 2002 roku z ramienia Nowej Unii na rzecz Demokracji Francuskiej (UDF). Po raz drugi kandydował w 2007 roku. Po przegranych wyborach założył centrową partię MoDem (do dziś pozostaje jej przewodniczącym). W 2012 roku również startował bez powodzenia.
W wyborach parlamentarnych w 2017 roku kandydaci MoDem startowali z listy LREM. Bayrou dostał się do parlamentu i w maju otrzymał tekę resortu sprawiedliwości w rządzie Edouarda Philippe'a, jednak już miesiąc później odszedł ze stanowiska.
Powodem była afera dotycząca fikcyjnego zatrudniania przez eurodeputowanych MoDem (a wcześniej UDF) asystentów w Parlamencie Europejskim. W procesie, do którego doszło po nagłośnieniu sprawy, pięciu byłych europosłów MoDem i UDF zostało skazanych na grzywny i kary więzienia w zawieszeniu. Sam Bayrou został uniewinniony. Sąd uznał, że oskarżenie nie przedstawiło dowodów pozwalających uznać, że uczestniczył on w procederze.
Po odejściu z rządu został surowym recenzentem polityki Macrona, m.in. w 2018 roku krytykował decyzje prezydenta podjęte podczas protestów ruchu "żółtych kamizelek" przeciw rosnącym kosztom życia oraz sprzeciwiał się reformie systemu emerytalnego, którą Macron przeprowadził w 2023 roku.
W minionych dniach media przypomniały, że w 2022 roku Bayrou pomógł przywódczyni skrajnej prawicy Marine Le Pen w uzyskaniu niezbędnej liczby 500 podpisów samorządowców i radnych, by mogła kandydować w wyborach prezydenckich. Sam również złożył podpis, przekonując, że robi to w imię "ocalenia demokracji", mimo że nie popiera jej kandydatury.
Wśród nazwisk potencjalnych kandydatów na nowego premiera wymienianych w mediach pojawiał się - oprócz szefa centrowej partii MoDem Francoisa Bayrou - były lewicowy premier Bernard Cazeneuve. AFP poinformowała w czwartek, że wymieniane było również nazwisko Rolanda Lescure'a, byłego ministra przemysłu.
Macron prowadził w ostatnich dniach konsultacje z partiami politycznymi reprezentowanymi w parlamencie. Celem tych rozmów nie było skłonienie partii do udziału w rządzie, a raczej zyskanie ich neutralności - zapewnienie, by powstrzymały się od wotum nieufności wobec przyszłego rządu. W rozmowach z Macronem nie uczestniczyła skrajnie lewicowa partia Francja Nieujarzmiona (LFI) ani też skrajnie prawicowe Zjednoczenie Narodowe (RN).
Poprzedni premier, Michel Barnier, który stał na czele rządu od września, musiał ustąpić w wyniku wotum nieufności przyjętego przez parlament w zeszłym tygodniu.