Zadanie znalezienia i wynajęcia pomieszczeń otrzymał na początku 1993 roku Tomasz Wróblewski, dziennikarz Radia Wolna Europa przebywający w USA od czasów Stanu Wojennego w Polsce. Telefon od Edwarda Miszczaka potraktował jako kolejny dowód "oszołomstwa" w odradzających się polskich mediach - każdy chciał coś nadawać lub wydawać w Stanach Zjednoczonych, ale kompletnie bez świadomości jak trudny i drogi to rynek.
Ale kiedy na koncie pojawiał się kasa pozyskana od sponsora, nie miał wyjścia. Wynajął ku zdziwieniu wszystkich małe pomieszczenie w najbardziej prestiżowym medialnym budynku Waszyngtonu - National Press Building.
Był maj 1993 roku, pojawienie się nowego polskiego medium w Waszyngtonie zostało zauważone. W dużym przyjęciu w polskiej Ambasadzie uczestniczył czarnoskóry dziennikarz RMF FM Brian Scott, mówił on do uczestników płynnie po polsku. "Ludzie podchodzili i pytali, czy tacy jak ja, mogą już w Polsce normalnie żyć?" - wspomina z uśmiechem w reportażu Brian.
Pojawienie się mało znanej lokalnej stacji z Krakowa nie uszło uwadze amerykańskich służb. Tomasz Wróblewski opowiada w reportażu o wizytach dziwnych panów "pod przykrywką" oraz ciągle trzeszczących i zrywających się połączeniach telefonicznych ewidentnie będących na podsłuchu. RMF FM podejrzewany był o przemyt. Dopiero telefon do zaprzyjaźnionego oficera wywiadu powstrzymał inwigilację i od tej pory oddział zaczął pracować normalnie.
Pierwszym korespondentem oddziału został oczywiście Tomasz Wróblewski i od samego początku był bardzo aktywny. Słuchacze RMF FM uwielbiali słuchać porannych pogaduszek prowadzących poranek Tadeusza Sołtysa, Michała Kubika i będącego "na żywo" (sic!) w Waszyngtonie Tomasza Wróblewskiego
O tym, że Wróblewski nagrywał swoje wejścia mało kto wiedział. W reportażu Tadeusz Sołtys wspomina jedną gorącą sytuację, kiedy nagrana i nie wycięta przez pomyłkę "k...wa" Wróblewskiego mogła wszystko zepsuć. Na szczęście sytuację uratowała Ewa Miszczak, pracująca wtedy w newsroomie Faktów RMF FM.
Do historii przeszła też słynna nocna audycja "Mad Hatter Gang", cotygodniowa rozmowa Tomasza Wróblewskiego, Jacka Kalabińskiego i Tadeusza Zachurskiego na temat wydarzeń w USA i nie tylko. To wtedy też pojawiły się pierwsze relacje z huraganów w Stanach Zjednoczonych, ale też ciekawostki z normalnego życia Amerykanów i tego jak spędzają weekendy czy wakacje.
Takie rzeczy bardziej interesowały wtedy słuchaczy w Polsce niż wielkie wydarzenia polityczne - wspomina Wróblewski.
W 1997 rok Tomasz Wróblewski opuścił placówkę, przeniósł się do centrali stacji na Kopcu Kościuszki w Krakowie, do roli korespondentki szykowała się Małgorzata Zawadka, była współpracowniczka Radia Zet w Nowym Jorku. W międzyczasie utrzymaniem aktywności oddziału zajmowały się współpracownice Wróblewskiego - Magda Kowalczuk, która wróciła z Tokio i Agnieszka Pukniel, odważna reporterka pozyskana do RMF FM z Chicago.
W tym czasie miały miejsce ważne wydarzenia, takie jak choćby Afera Clintona, czy wejście polski do NATO. Kiedy w 2000 roku placówkę obejmował Grzegorz Jasiński, tłumaczył sobie, że skoro Polska jest już w NATO, to nic wielkiego w USA się już nie zdarzy. Aż przyszedł 11 września 2001 roku i świat miał zmienić się nie do poznania.
"To było największe wyzwanie dziennikarskie w moim życiu" - wspomina w reportażu swoje relacje na gorąco z Waszyngtonu z tamtego czasu. Po tym wydarzeniu dziennikarze i reporterzy wojenni RMF FM obsługiwali najważniejsze konflikty na całym świecie, szczególnie w Zatoce Perskiej. Jeden z nich, Jan Mikruta, po spektakularnym pobycie z Przemkiem Marcem w Bagdadzie w czasie wojny w Iraku, w 2005 roku pojechał do "nudnego" Waszyngtonu, by przez kolejne 2 lata pracować w za oceanem. "Chyba jako jedyny odwiedziłem wszystkie stany USA" - wspomina w reportażu.
W 2008 roku w Waszyngtonie pojawił się poznański reporter RMF FM Łukasz Wysocki. Już na początku pobytu obsługiwał historyczne wybory w Stanach Zjednoczonych kiedy w USA wybrano pierwszego afroamerykańskiego prezydenta Baraka Obamę, potem było jeszcze "cudowne" lądowanie na rzece Hudson, zaś niecałe 2 lata później relacjonował pogrzeb Króla POP-u Michaela Jacksona. W lecie 2009 roku do stolicy USA przyjechał Paweł Żuchowski, reporter ze szczecińskiego oddziału RMF FM.
Paweł jest rekordzistą. Przebywa na placówce już 14 lat i obsłużył rekordową ilość wyborów, huraganów, Oscarów i innych wydarzeń.
"Czasem człowiek wyglądał jak zombie" - wspomina w reportażu z uśmiechem Agnieszka Pukniel. "To praca 24 godziny na dobę co godzinę, jak się coś dzieje to musisz nadawać" - dodaje Małgorzata Zawadka.
Różnica czasowa 6 do 9 godzin jest mordercza. Trzeba jednocześnie żyć życiem w amerykańskiej strefie czasowej, a nadawać dla Polski w strefie przesuniętej o 6 lub czasem 9 godzin, jeśli nadaje się z Kalifornii. Byli korespondenci z rozrzewnieniem wspominają dziwne i odjechane czasem prośby ze strony Kopca. Zdobycie w nocy komentarza od znanej amerykańskiej gwiazdy lub z Departamentu Stanu albo Pentagonu nie jest tak proste.
To jest Ameryka, najważniejszy kraj na świecie, gdzie jest tysiące mediów, dziesiątki tysięcy dziennikarzy i reporterów, więc to normalne, że nikt specjalnie nie przejmuje się jakąś polską stacją radiową. Korespondenci opowiadają w reportażu o różnych śmiesznych czasem sytuacjach i prośbach centrali w Krakowie. Mówią też o trudnościach bycia korespondentem, ale także o ogromnej satysfakcji ze swojej pracy i możliwości kontaktowania się i rozmawiania z najważniejszymi ludźmi polityki, kultury i nauki amerykańskiej.
"Kiedyś wzbudziłem podziw w grupie wielkich amerykańskich uczonych, kiedy pochwaliłem się, że jadę do Hollywood obsługiwać galę Oscarów. Nigdy nie przypuszczałem, że mogę tym ludziom tak zaimponować" - wspomina Grzegorz Jasiński.
"Dla człowieka, który uwielbia Amerykę i uwielbia o niej opowiadać, nie można było mieć lepszego miejsca. Taka niezwykła radość pracy i duma z tego, że radio z Polski ma tak świetne biuro" - potwierdza Małgorzata Zawadka.
"Mogłem uczestniczyć w wydarzeniach , które teraz są częścią pop kultury" - dodaje Łukasz Wysocki.
"Jak widzę ten żółty kolor to nadal serce zaczyna mi mocniej bić. Mieliśmy wtedy poczucie więzi i misji. Życzę innym takiej pasji, jaką my wtedy mieliśmy do tej pracy" - mówi ze wzruszeniem Tomasz Wróblewski.
"Praca dla radia to niesamowita WOLNOŚĆ" - kończy Zawadka. Reportaż z okazji 30-lecia otwarcia oddziału RMF FM Waszyngton.
Wspominają byli i obecny korespondenci: