RMF24 RMF FM RMF MAXX RMF CLASSIC RMF ON
RMF24

Zaskakujący „skutek uboczny” słynnych zastrzyków. Naukowcy mówią o przełomie

Autor: Publikacja: Czwartek, 9 lipca 2026 (15:26)

Agoniści receptora GLP-1, znani dotąd głównie z leczenia cukrzycy typu 2 i otyłości, mogą stać się przełomem również w terapii chorób skóry. Najnowsze badania naukowców z Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu wskazują, że leki te wykazują silne działanie przeciwzapalne i mogą wspierać leczenie łuszczycy, atopowego zapalenia skóry, trądziku odwróconego oraz przewlekłych ran.

Chcesz widzieć więcej artykułów od RMF24? dodaj w Google
Zaskakujący „skutek uboczny” słynnych zastrzyków. Naukowcy mówią o przełomie
Leki GLP-1 skuteczne nie tylko na cukrzycę i otyłość – przełom w dermatologii /Shutterstock
  • Agoniści GLP-1 wykazują obiecujące działanie przeciwzapalne i mogą wspierać leczenie wielu chorób skóry, w tym łuszczycy i atopowego zapalenia skóry.
  • Badania potwierdzają, że leki te wpływają na komórki układu odpornościowego i ograniczają wydzielanie cytokin prozapalnych.
  • Możliwe jest także zastosowanie agonistów GLP-1 w terapii trudno gojących się ran, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą.
  • Najważniejsze informacje z kraju i ze świata znajdziesz na stronie głównej RMF24

Agoniści GLP-1: Przełom nie tylko w leczeniu cukrzycy

Agoniści receptora GLP-1, tacy jak semaglutyd czy liraglutyd, od lat stosowani są w terapii cukrzycy typu 2 oraz otyłości. Jednak najnowsze badania naukowców z Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu rzucają nowe światło na możliwości wykorzystania tych leków w dermatologii. Przegląd opublikowany na łamach czasopisma „Pharmaceutics” podsumowuje aktualną wiedzę na temat wpływu agonistów GLP-1 na różne choroby skóry, w tym łuszczycę, atopowe zapalenie skóry, trądzik odwrócony oraz przewlekłe rany.

Od cukrzycy do dermatologii – jak to się zaczęło?

Zainteresowanie dermatologów lekami GLP-1 rozpoczęło się od obserwacji pacjentów leczonych z powodu cukrzycy i otyłości. Lekarze zauważyli, że poprawie parametrów metabolicznych często towarzyszyło zmniejszenie nasilenia zmian skórnych. Początkowo były to pojedyncze przypadki, głównie u osób z łuszczycą. Z czasem pojawiły się pytania, czy za tym efektem stoją konkretne mechanizmy biologiczne, a nie tylko poprawa ogólnego stanu zdrowia związana z utratą masy ciała.

Mechanizm działania: nie tylko metabolizm, ale i układ odpornościowy

Przełomem było odkrycie, że receptory GLP-1 występują nie tylko w trzustce i przewodzie pokarmowym, ale również na komórkach układu odpornościowego. To oznacza, że agoniści GLP-1 mogą bezpośrednio wpływać na mechanizmy odpowiedzialne za rozwój przewlekłego stanu zapalnego – kluczowego czynnika w wielu chorobach skóry.

Łuszczyca, atopowe zapalenie skóry czy trądzik odwrócony, choć różnią się objawami, mają wspólną cechę: przewlekła aktywacja układu odpornościowego. To ona prowadzi do utrzymywania się zmian chorobowych i uszkodzenia tkanek. Badania wykazały, że agoniści GLP-1 mogą wpływać na aktywność makrofagów, neutrofili oraz limfocytów T, a także ograniczać wydzielanie cytokin prozapalnych, takich jak TNF-α, IL-6 czy IL-17.

Najwięcej danych: łuszczyca i jej powiązania z chorobami metabolicznymi

Najwięcej danych dotyczy obecnie łuszczycy, która dotyka około 2–3 proc. populacji i coraz częściej uznawana jest za schorzenie ogólnoustrojowe. Pacjenci z łuszczycą częściej zmagają się z otyłością, insulinoopornością, cukrzycą typu 2 oraz chorobami sercowo-naczyniowymi. To właśnie ten związek sprawia, że agoniści GLP-1 wydają się szczególnie interesującą grupą leków dla tej populacji.

W analizowanych badaniach opisywano przypadki poprawy wskaźników nasilenia łuszczycy po zastosowaniu liraglutydu czy semaglutydu. Naukowcy podkreślają jednak, że trudno jednoznacznie określić, jaka część efektu wynika z bezpośredniego działania przeciwzapalnego, a jaka jest konsekwencją redukcji masy ciała i poprawy gospodarki metabolicznej.

Nowe perspektywy: atopowe zapalenie skóry i przewlekłe rany

Coraz większe zainteresowanie budzi również możliwość wykorzystania agonistów GLP-1 u pacjentów z atopowym zapaleniem skóry. Choroba ta wiąże się z zaburzeniami funkcjonowania bariery skórnej oraz nieprawidłową odpowiedzią immunologiczną. Badania eksperymentalne sugerują, że leki z tej grupy mogą wpływać na procesy odpowiedzialne za utrzymywanie się stanu zapalnego oraz wspierać regenerację uszkodzonych tkanek. Choć na razie dane kliniczne są ograniczone, kierunek badań uznawany jest za bardzo perspektywiczny.

Autorzy przeglądu zwracają także uwagę, że agoniści GLP-1 mogą oddziaływać na procesy naprawcze zachodzące w skórze. W badaniach obserwowano poprawę funkcjonowania śródbłonka naczyń krwionośnych, lepsze ukrwienie tkanek oraz przyspieszenie gojenia ran. To szczególnie ważne w przypadku pacjentów z cukrzycą, u których przewlekłe rany stanowią poważny problem kliniczny.

Przyszłość terapii: nadzieja dla pacjentów z chorobami skóry

Jeżeli wyniki kolejnych badań potwierdzą te obserwacje, agoniści GLP-1 mogą w przyszłości znaleźć zastosowanie także w leczeniu trudno gojących się ran i owrzodzeń. Łuszczyca czy atopowe zapalenie skóry nie są wyłącznie chorobami skóry – przewlekły stan zapalny może wpływać na funkcjonowanie całego organizmu i zwiększać ryzyko rozwoju innych schorzeń, zwłaszcza metabolicznych i sercowo-naczyniowych.

Najnowsze odkrycia otwierają nowe perspektywy dla pacjentów z przewlekłymi chorobami skóry. Agoniści GLP-1 mogą wkrótce stać się ważnym elementem terapii nie tylko cukrzycy i otyłości, ale także wielu schorzeń dermatologicznych. 


Źródło: RMF24/PAP
Tagi: GLP-1

Najważniejsze Fakty

Zobacz również

Dalsza część artykułu pod materiałem video: