Dziurawiec ma charakterystyczne dziurki w liściach od których pochodzi nazwa dziurawiec. Posiada on żółte kwiaty i to właśnie te kwiaty i górne części łodyg stanowią najcenniejszą część rośliny.
Po zebraniu należy go suszyć w miejscu zaciemnionym i przewiewnym, nie powinno się przekraczać temp. 35 stopni.
Napary z ziela dziurawca mają piękny czerwony kolor, który wynika z zawartości substancji o nazwie hiperycyna. Napary te stosowane są od wieków w celu złagodzenia niestrawności oraz w przypadku osłabienia czynności wątroby, gdyż dziurawiec zwiększa wydzielanie żółci, ale także łagodzi stany zapalne. Ma ponadto działanie rozkurczowe. Wszystkie te własności pozycjonują go jako surowiec roślinny, który może być używany w kamicy żółciowej.
Od kilkudziesięciu lat wiemy, że dziurawiec to jedno z ziół, które skutecznie poprawia nastrój, działa wręcz przeciwdepresyjnie, a także uspakajająco. Przyda on się nam w przypadku zaburzeń nastroju pojawiających się w okresie jesienno-zimowym. Pamiętać należy również o tym, że z ziela dziurawca można wykonać nalewkę ziołową na bazie alkoholu, a ze świeżych pędów kwiatowych można pozyskać olej dziurawcowy.
Oto dokładny przepis na jego zrobienie:
25g świeżych kwiatów dziurawca zwilżyć 1 łyżeczką spirytusu i zalać 100g oleju roślinnego. Ogrzewać kilka dni po 2-3 godziny na parze, często mieszając, aż kwiaty będą kruche, a płyn stanie się czerwony. Przecedzić przez płótno i wycisnąć. Rozlać do małych butelek i przechowywać w lodówce. Stosować zewnętrznie w przypadku bólów kręgosłupa i stawów.
Olej dziurawcowy stanowi także element niektórych tradycyjnych receptur ziołowych, jedna z nich prezentowana jest poniżej:
- Skład: Olej z pestek winogron,
- Ekstrakty: arnikowy, dziurawcowy,
- Olejki: miętowy, lawendowy, eukaliptusowy, kamforowy, goździkowy, rozmarynowy,
- Witamina E.