Poparcie ze strony armii rosyjskiej dla buntu Jewgienija Prigożyna okazało się mniejsze, niż oczekiwał szef najemniczej Grupy Wagnera - pisze w swojej analizie ISW.
Gdy najemnicy zajęli Rostow nad Donem, Woroneż i ogłosili, że pomaszerują na Moskwę, pojawiły się doniesienia o tym, że niektóre jednostki regularnej armii rosyjskiej przechodzą na ich stronę. Armię Prigożyna przyjęto w zajętych miastach dobrze. Zdjęcia z Rostowa pokazywały wiwatujące tłumy, które nie tylko nie obawiały się napiętej sytuacji w mieście, ale sprawiały wrażenie aprobowania obecności wagnerowców.
Jewgienij Prigożyn sądził jednak prawdopodobnie, że jego rebelia przerodzi się w masowy ruch obejmujący zasięgiem kolejne miejscowości i - przede wszystkim - skłaniający armię rosyjską do wypowiedzenia posłuszeństwa władzy na Kremlu. Nic takiego jednak się nie wydarzyło i szef najemników został zmuszony do kapitulacji.
Ostatecznie próby wywarcia presji na Władimira Putina i zmuszenia go do znaczących decyzji - z odwołaniem Szojgu i Gierasimowa na czele - nie przyniosły rezultatu. Prigożyn miał w czasie marszruty swoich wojsk w kierunku Moskwy próbować skontaktować się z Putinem - przywódca Rosji jednak odmówił rozmowy.
"Prigożyn prawdopodobnie liczył na poparcie w armii, lecz nie pozyskał go. Idąc na Moskwę Wagner prawdopodobnie liczył na wzmocnienie swoich sił przez wojsko. Prigożyn mógł stać się bardziej skłonny do rzekomych rozmów z Łukaszenką w miarę zbliżania się jego niewystarczających sił do Moskwy" - pisze ISW.
Rosyjskie media donosiły, że w pierwszej kolumnie wagnerowców znajdowało się 350 jednostek sprzętu, w tym 9 czołgów, 4 wozy pancerne, wyrzutnie Grad i haubice. To i tak była najbardziej okazała formacja, bo w pozostałych trzech kolumnach jechały już głównie nieopancerzone samochody, ciężarówki i autokary.
Blogerzy wojskowi ocenili siłę wojsk zmierzających na Moskwę na ok. 4 tys. ludzi i 40-50 jednostek ciężkiego sprzętu wojskowego. To oczywiście zbyt małe siły, by poważnie myśleć o konfrontacji z regularnymi wojskami rosyjskimi, nie mówiąc już o zajęciu stolicy kraju.
W wymiarze militarnym, rebelię Prigożyna można postrzegać jako żart. Konsekwencje polityczne wydarzeń z końca ubiegłego tygodnia mogą być jednak znaczące.
"Konsekwencje zbrojnej rebelii Wagnera nie są jeszcze pełne i dopiero okaże się, jak porozumienie o jej zakończeniu zostanie zrealizowane, czy wszystkie strony się z niego wywiążą, a także co Kreml i ministerstwo obrony zamierzają zrobić z bojownikami Wagnera i czy oni sami będą współpracować" - tłumaczą analitycy z ISW.
Z oficjalnych komunikatów Moskwy wynika, że zarzuty wobec szefa najemników mają zostać wycofane, a on sam przeniesie się na Białoruś. Szczegóły porozumienia z Kremlem nie są jednak znane. Prigożyn opuścił Rostow i słuch po nim zaginął. O nowym miejscu pobytu człowieka nazywanego do niedawna "kucharzem Putina" - nic nie wiadomo.
To właśnie konsekwencje polityczne ostatnich wydarzeń w Rosji spędzają sen z powiek analityków na całym świecie. Po buncie wagnerowców i nerwowych ruchach Kremla, władze w Moskwie ostatecznie straciły jakąkolwiek wiarygodność. Zachód z niepokojem patrzy na mocarstwo nuklearne, którego władza, nie dość, że autorytarna i zdolna do grożenia światu zagładą - okazuje się na dodatek niestabilna i niezdolna do kontrolowania spraw związanych z obronnością.
Podczas gdy Prigożyn - tak aktywny przecież w mediach społecznościowych - milczy od soboty, w sieci pojawiają się nagrania żołnierzy przedstawiających się jako najemnicy z Grup Wagnera. Z ich słów wynika jasno, że mają duży żal do swojego szefa o tak szybkie wycofanie się z rebelii.
Ludzie, którzy opuścili Moskwę, jak np. Miedwiediew. Czy jeszcze go zobaczymy? To, co dzieje się za kulisami (w Rosji), można porównać do sytuacji z Gry o Tron. Putin, Prigożyn i kotolwiek był z Prigożynem w tym buncie. To wszystko bez wątpienia ma znaczenie dla tego, kto realnie będzie przy władzy i jaki kierunek obierze w przyszłości Rosja - mówi agencji Reutera były ambasador USA przy NATO Kurt Volker, zwracając uwagę na wielopoziomową intrygę, która mogła stanowić tło dla wydarzeń z piątku i soboty.
Były ambasador USA przy NATO, który dwa lata spędził na Ukrainie jako specjalny wysłannik Sojuszu, przekonuje, że choć teoretycznie w sprawowaniu władzy przez Putina nic się nie zmieniło, to pozycja kremlowskiego przywódcy jest zdecydowanie osłabiona. To samo dotyczy ludzi z jego otoczenia. Tron został osłabiony, a w grubych murach Kremla pojawiły się poważne pęknięcia. Pytanie tylko, czy chwiejna konstrukcja rosyjskiego przywództwa posypie się w końcu, czy jednak Rosjanie ponownie zmobilizują się pod sztandarami Władimira Putina.