Dla takich seniorów każdy poranek zaczyna się tak samo. Od wstania, rozruchu, nalania kubka kawy czy herbaty. Ich życie to cztery ściany, a jedyny kontakt ze światem stanowi ekran telewizora. Rutynę samotności niektórych z nich od 20 lat przełamują wolontariusze Stowarzyszenia mali bracia Ubogich: odwiedzają osoby starsze w ich domach, zabierają na spacer, do kina czy do teatru.
Nieprzypadkowo kluczowy Program Stowarzyszenia nazywa się "Twoja obecność pomaga mi żyć": dzięki wizytom wolontariuszy seniorzy czują się doceniani i pełnowartościowi. Sama świadomość, że ja wiem, że ktoś przyjdzie, zainteresuje się, że nie jestem sama, to już dużo daje - przyznaje pani Danuta, podopieczna Stowarzyszenia.
Wolontariusze pamiętają też o urodzinach seniorów, odwiedzają ich wtedy z tortem, rozmawiają przy kawie lub herbacie. Relacje, które nawiązują seniorzy i wolontariusze, są oparte o wzajemną troskę, zaufanie i przyjaźń. Kiedy jej nie było, to była szarość - mówi pan Stanisław, podopieczny Stowarzyszenia. Teraz jest ta perspektywa, że coś się nam przydarzy, na przykład spacer. To odpowiedź na jedną z ważnych potrzeb, jaką zauważa wspomniane badanie. Aż 42% osób, których dotyka samotność mówi, że brakuje im naprawdę bliskiego przyjaciela - zwraca uwagę J. Mielczarek.
W Programie "Obecność" w całej Polsce bierze udział blisko 700 wolontariuszy w 11 miastach. To właśnie oni każdego dnia dają samotnym starszym osobom oparcie i poczucie bezpieczeństwa. Dla niektórych spotkania z seniorami to odskocznia od życia codziennego i możliwość znalezienia równowagi w dzisiejszych, jakże zmiennych czasach. Dla innych - szansa na rozwój umiejętności osobistych i zdobycie nowej perspektywy na świat.
Nasi podopieczni tęsknią za kontaktem z drugą osobą, dlatego potrzebują pomocy “małych braci" - wolontariuszy, którzy wspierają ich swoją obecnością i dzielą się chwilą radości - mówi Wioleta Pawlukiewicz, koordynatorka wolontariatu z Lublina.