Bory Dolnośląskie. Raj dla poszukiwaczy borowików
Prawdziwym grzybowym eldorado są Bory Dolnośląskie – największy zwarty kompleks leśny w regionie, zajmujący powierzchnię około 3000 km2 między Bolesławcem, Zgorzelcem a Żaganiem. Tamtejsze lasy to jedno z najlepszych siedlisk w Polsce dla borowików, podgrzybków i maślaków. Po obfitych deszczach masowo pojawiają się tam również kurki.
Grzybiarze, którzy cenią sobie spokój na łonie natury, odnajdą się na mniej obleganych terenach, z dala od głównych dróg – zwłaszcza w okolicach Węglińca, Osiecznicy oraz Bolesławca.
Kotlina Kłodzka. Górska oaza rydzów, kurek i prawdziwków
Atrakcyjnym punktem na mapie regionu jest Kotlina Kłodzka, słynąca z unikalnych warunków, obfitujących w mgły i opady. Szczególną uwagę warto zwrócić na lasy otaczające Lądek-Zdrój, Stronie Śląskie i Bystrzycę Kłodzką.
To swoiste „grzybowe zagłębie”, gdzie sezon nierzadko rozpoczyna się nieco wcześniej niż w pozostałych regionach. Tereny te obfitują w dorodne borowiki, kurki, opieńki, a także – co przyciąga tu koneserów – niezwykle cenione rydze.
Szlaki w Sudetach. Grzybobranie w Górach Stołowych, Sowich i Izerskich
Dla wytrawnych grzybiarzy sudeckie pasma górskie kryją w sobie mnóstwo niespodzianek. Góry Stołowe to wilgotne bory w rejonie Karłowa, Błędnych Skał oraz Szczelińca Wielkiego. Obfitują przede wszystkim w borowiki i podgrzybki.
W Górach Sowich – często niedocenianych, a przez to znacznie spokojniejszych – warto zwrócić uwagę na lasy w okolicy Pieszyc, Walimia i Srebrnej Góry. Dają one szanse na świetne zbiory koźlarzy, borowików i maślaków.
Z kolei masyw Śnieżnika i lasy w okolicach Międzygórza i Kletna to doskonały cel wypraw na rydze, podgrzybki i borowiki. Warto również zapuścić się na obrzeża Gór Izerskich oraz w Karkonosze, w szczególności w zalesione tereny wokół Karpacza, Szklarskiej Poręby oraz Jakuszyc.
Dolina Baryczy i Przedgórze Sudeckie. Od lasów Milickich po Sobótkę
Dla osób preferujących spacery po łagodniejszych, niższych partiach województwa, strzałem w dziesiątkę będą Lasy Milickie (okolice Milicza) w Dolinie Baryczy. To unikalna mozaika drzewostanu, która tworzy prawdziwy „grzybowy raj”.
Równie interesujące jest Przedgórze Sudeckie (okolice Sobótki, Niemczy czy Ząbkowic Śląskich). W tamtejszych lasach stosunkowo łatwo natrafimy na koźlarze, borowiki oraz okazałe czubajki kanie.
Gdzie na grzyby w okolicy Wrocławia? Niski potencjał i ostrzeżenie przed zanieczyszczeniami
Wielu mieszkańców Wrocławia decyduje się na szybkie grzybobranie blisko domu, wybierając Las Osobowicki, Rędziński czy zagajniki wokół Żórawiny. Choć i tutaj wytrawne oko dostrzeże podgrzybki czy maślaki, trzeba pamiętać, że tzw. potencjał grzybowy tych miejsc jest znacznie niższy w porównaniu do reszty regionu.
Co ważne, ze względu na bliskość tak dużej aglomeracji miejskiej i zanieczyszczenia z nią związane, lepiej wstrzymać się od zbierania grzybów w promieniu kilkunastu kilometrów od centrum Wrocławia.
Jakie grzyby królują w dolnośląskich lasach?
Różnorodność przyrodnicza Dolnego Śląska sprawia, że w tamtejszych lasach można zastać bogactwo gatunków. Na grzybiarzy czeka m.in. borowik szlachetny (prawdziwek), zwany przez wielu „królem lasów”. Borowikowe eldorado to przede wszystkim Bory Dolnośląskie, Góry Stołowe oraz Kotlina Kłodzka. Z kolei podgrzybek brunatny to bywalec lasów na terenie całego województwa, choć jego masowe wysypy notuje się szczególnie w Karkonoszach i Borach Dolnośląskich.
Kurka (pieprznik jadalny) ukazuje się w borach po ciepłych, deszczowych dniach. Najlepiej szukać jej w okolicach Węglińca oraz w Kotlinie Kłodzkiej. Maślak zwyczajny z kolei to grzyb licznie występujący na Nizinie Śląskiej i w Borach Dolnośląskich.
Niezwykle pożądany rydz (mleczaj rydz) to rarytas, który swoich miłośników przyciąga w Masyw Śnieżnika, Góry Stołowe i Kotlinę Kłodzką. Natomiast Koźlarz (czerwony oraz babka) najliczniej występuje w Górach Sowich oraz na Przedgórzu Sudeckim.
W regionie zbiera się także uwielbiane czubajki kanie (rosnące na polanach Niziny Śląskiej i Przedgórza Sudeckiego) oraz jesienne opieńki miodowe, chętnie porastające leśne pniaki w Górach Sowich czy w Kotlinie Kłodzkiej.
Gdzie nie wolno zbierać grzybów?
Wyruszając do lasu, trzeba mieć na uwadze, że zakaz zbierania grzybów obowiązuje na obszarach ochrony ścisłej Karkonoskiego Parku Narodowego oraz Parku Narodowego Gór Stołowych. Turyści powinni korzystać tam tylko z wyznaczonych szlaków.
Zbierać grzybów nie można także w większości rezerwatów przyrody, a także na terenach należących do wojska. Ze względów czysto zdrowotnych nie należy sięgać po okazy rosnące blisko ruchliwych dróg, a także w otoczeniu dawnych zakładów przemysłowych.
Jak nie wrócić z pustym koszykiem?
Wybierając się na grzyby, warto pamiętać o kilku praktycznych wskazówkach. Ważna jest przede wszystkim odpowiednia pogoda – idealny czas na grzybobranie to 3 do 7 dni po obfitym, ciepłym deszczu, kiedy temperatura powietrza utrzymuje się na poziomie 16-22 st. C.
Poszukiwanie grzybów warto zacząć wcześnie rano. Niektórzy zaczynają spacery już o godz. 5. Atutem jest poranna rosa, która świetnie uwydatnia błyszczące kapelusze grzybów.
Grzyby najlepiej zbierać do przewiewnego koszyka, np. wiklinowego. W popularnych „reklamówkach” zebrane okazy szybko się zaparzają i psują. Używaj małego nożyka, aby delikatnie wykręcać lub odcinać grzyba tuż przy samej ziemi, dbając o nienaruszenie grzybni.
Uwaga na trujące grzyby – w lasach można natknąć się na groźnego borowika szatańskiego, a także śmiertelnie trującego muchomora sromotnikowego (zielonawego). Jeśli masz choćby cień wątpliwości, czy zebrane okazy są jadalne, zanieś je do sanepidu, aby zweryfikował je specjalista.