Podstawą rankingu najbiedniejszych miejsc na Dolnym Śląsku, który opublikowała „Gazeta Wrocławska” jest tzw. wskaźnik G, czyli podstawowy dochód podatkowy gminy w przeliczeniu na jednego mieszkańca. Pokazuje on potencjał dochodowy samorządu, ale nie jest pełną miarą jego zamożności ani poziomu życia mieszkańców.
Na wskaźnik składają się różne dochody podatkowe gminy, między innymi:
- podatek od nieruchomości,
- podatek rolny,
- podatek leśny,
- podatek od środków transportowych,
- wybrane opłaty lokalne,
- udziały gminy w podatkach dochodowych - PIT i CIT.
Im wyższa wartość wskaźnika, tym większy potencjał gminy do finansowania części zadań z własnych dochodów. Niższa wartość może oznaczać większą zależność od subwencji, dotacji i innych źródeł finansowania. Nie przesądza jednak sama w sobie o wysokości całego budżetu ani o jakości życia mieszkańców.
Najniższe wartości wskaźnika
W końcowej części zestawienia znalazły się między innymi:
- Platerówka – 169. miejsce na 169 samorządów,
- Międzylesie – 168. miejsce,
- Radwanice – 167. miejsce,
- Jemielno – 163. miejsce,
- Przeworno – 157. miejsce.
W przypadku Platerówki wartość dochodów podatkowych przypadających na jednego mieszkańca wyniosła 2009,38 zł.
Niska pozycja w rankingu nie musi oznaczać automatycznie, że gmina ma najmniejszy budżet w regionie albo najgorsze warunki życia. Na całkowite dochody samorządu wpływają również między innymi subwencje, dotacje, dochody z majątku, opłaty oraz inne źródła finansowania. Znaczenie mają także liczba mieszkańców, zakres realizowanych zadań, koszty usług publicznych i sytuacja finansowa konkretnej gminy.
Najwyższe wartości wskaźnika
Wśród dolnośląskich gmin o wysokim potencjale dochodowym znajdują się między innymi Kobierzyce, Polkowice i Jerzmanowa. Wartości wskaźnika w tych samorządach przekraczają około 5,5 tys. zł na mieszkańca, a w przypadku części gmin zbliżają się do 5,8 tys. zł lub są wyższe.
Zestawienie dotyczy wskaźnika dochodów podatkowych obowiązującego na 2026 rok. Należy je traktować jako porównanie potencjału dochodowego samorządów, a nie jako pełny ranking ich budżetów, poziomu rozwoju czy warunków życia mieszkańców.