Sąd Okręgowy w Lublinie uchylił we wrześniu 2025 r. wyrok uniewinniający dwóch byłych policjantów i skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Sąd Rejonowy Lublin-Wschód uznał w piątek, że obaj oskarżeni, Arkadiusz K. i Wojciech K., w sposób nieuprawniony i nieadekwatny użyli siły fizycznej. Obojgu wymierzono karę roku więzienia w zawieszeniu na trzy lata i trzyletni zakaz pełnienia służby w policji. Wymiar sprawiedliwości zasądził również po 20 tys. zł zadośćuczynienia dla siostry zmarłego. Wyrok nie jest jeszcze prawomocny.
Interwencja, która zakończyła się śmiercią
Sprawa sięga 25 sierpnia 2020 roku, kiedy doszło do tragicznej w skutkach interwencji. Tamtego dnia po południu do policji wpłynęło zgłoszenie, że przy ul. Drogi Męczenników Majdanka jest agresywny mężczyzna, który zaczepia i atakuje przypadkowych przechodniów.
Na miejsce przyjechali Arkadiusz K. i Wojciech K., którzy zastali mężczyznę przy skrzyżowaniu Drogi Męczenników Majdanka z ul. Wolską i Łęczyńską. Jak opisała „Gazeta Wyborcza”, mundurowi mieli zobaczyć, jak mężczyzna kopie starszą kobietę.
Na ten widok z policyjnego samochodu miał wyskoczyć Arkadiusz K., a następnie zacząć gonić mężczyznę. Ten po chwili odwrócił się do policjanta i powiedział, żeby go zostawić, bo jest chory psychicznie – przekazał dziennik.
W trakcie interwencji Arkadiusz K. miał rozpylić gaz w stronę uciekającego mężczyzny (bezskutecznie z uwagi na dzielącą ich odległość). Z kolei będący w policyjnym samochodzie Wojciech K., zajechał mężczyźnie drogę ucieczki. Razem z drugim mundurowym w końcu zatrzymali go.
Co wydarzyło się podczas feralnej akcji policji?
Kilkadziesiąt minut później mężczyzna już nie żył, a relacje policjantów „rozjeżdżały się” z tym, co mówili świadkowie, opiniami biegłych i stanowiskiem prokuratury – podsumowała „Gazeta Wyborcza”.
Kamera monitoringu zarejestrowała część zatrzymania. Według ustaleń śledczych, stosując chwyty obezwładniające, powalili mężczyznę na ziemię, założyli mu kajdanki na ręce z tyłu oraz dociskali jego ciało kolanami i rękami, przez co ograniczyli mu możliwość oddychania.
Zdaniem sędziego interwencja miała charakter dynamiczny. Z nagrań wynika, że 36-latek został uderzony łokciem w szyję, zastosowano też wobec niego „chwyt obezwładniający szyję”, po czym został powalony na ziemię brzuchem do podłoża. Jak ustalił sąd, w tej pozycji mężczyzna nie wykonywał już gwałtownych ruchów nogami, był spokojny, a mimo to policjanci przytrzymywali mu nogi i klatkę piersiową.
Swoim zachowaniem i odruchami pokrzywdzony wskazywał, że ma problemy z oddychaniem, prosił o zwolnienie chwytów, miał charczący głos, z ust leciała mu ślina bądź piana – opisał sędzia.
Z zebranych dowodów wynika, że obrażenia ciała wynikające z przeprowadzonej interwencji i sam sposób przeprowadzenia akcji reanimacyjnej nie miały wpływu na śmierć 36-latka. Jak ustalono, zmarł on w wyniku „asfiksji restrykcyjnej”, czyli wskutek ostrej niewydolności krążeniowo-oddechowej występującej w sposób nagły u osoby w stanie pobudzenia ruchowego, któremu towarzyszy utrudnienie oddychania w wyniku przymusowego unieruchomienia. We krwi mężczyzny wykryto obecność środków psychotropowych.
Sąd ocenił, że oskarżeni przekroczyli swoje uprawnienia, gdyż zastosowali nieadekwatne środki przymusu bezpośredniego z użyciem znacznej siły. Zdaniem sądu funkcjonariusze mieli świadomość, że 36-latek zachowywał się dziwnie – podczas ucieczki sam manifestował, że leczy się psychiatrycznie – i że może być zmęczony ucieczką. Według sądu, gdyby ocenili sytuację właściwie i zareagowali na apele pokrzywdzonego, nie spowodowałoby to jego zgonu na skutek asfiksji.
Jeden z obrońców oskarżonych mec. Stanisław Estreich zapowiedział w rozmowie z mediami złożenie apelacji od wyroku. W czasie procesu oskarżeni stali na stanowisku, że zarzuty śledczych są niezasadne i bezpodstawne. Ich zdaniem zastosowane środki były odpowiednie do sytuacji i zgodne z nadanymi uprawnieniami. Obaj mężczyźni wyrazili ubolewanie i współczucie dla rodziny zmarłego.