Mieszkańcy Łodzi od 10 dni żyją w zawieszeniu. Prace przy budowie podziemnego tunelu kolejowego zostały wstrzymane z powodu niestabilności gruntu pod jedną z kamienic przy al. 1 Maja. To właśnie tam, gdzie codzienność przeplata się z niepewnością, zamontowane czujniki zarejestrowały zagrożenie. Lokatorzy zagrożonego budynku zostali przeniesieni do lokali zastępczych, a ulica, której dotyczy problem, jest strefą wyłączoną z codziennego użytku.
Al. 1 Maja w Łodzi przypomina obecnie miejsce, gdzie czas stanął w miejscu. Przecięta barierkami, nieprzystępna dla mieszkańców i przechodniów, kryje w sobie większy problem niż tylko stan jednej kamienicy.
W związku z serią niebezpiecznych incydentów, do których doszło we wrześniu, rozszerzył się teren zamknięty dla mieszkańców. Przypomnijmy, najpierw w budynku pod nr 23 zawaliła się ściana, a kilka dni później w mieszkaniu na parterze zapadła się podłoga. Stało się to w momencie przechodzenia pod ziemią tarczy drążącej tunel kolejowy.
Na miejscu pracują ludzie w jaskrawych kamizelkach, co świadczy o nadal trwających badaniach geologicznych i próbach stabilizacji podłoża.
Jakie są codzienne realia dla tych, którzy żyją tuż obok miejsca potencjalnego zagrożenia? Mieszkańcy opowiadają o życiu w ciągłej niepewności i strachu o własne bezpieczeństwo.
Każdy się obawia - mówi jedna z łodzianek. W mieszkaniu na razie nic się nie dzieje, nie ma żadnych pęknięć, więc jesteśmy dobrej myśli, że przetrwamy. Bo gdzie iść? - podkreśla.
Kobieta dodaje, że gdyby właścicielka kamienicy zaproponowała lokum gdzie indziej, to szybko by się przeprowadziła z mężem do innego mieszkania. Przypomina sobie, że gdy dwa tygodnie temu tarcza Katarzyna pracowała, to czuć było drgania i w mieszkaniu było słychać tąpnięcia.
Mężczyzna, mieszkający w budynku sąsiadującym ze zniszczoną we wrześniu kamienicą, czuje się bezradny. Co czujemy? Siedzimy na bombie - mówi. Jak tarcza Katarzyna nie chodzi, to mamy spokój, oddychamy z ulgą - zaznacza.
Inna kobieta kwituje: Boimy się tu wszyscy, bo to jest niebezpieczne. Lokatorkę niepokoi także to, że rozbierana jest kamienica pod numerem 16, z którą sąsiaduje budynek zamieszkiwany przez nią.
Lokatorzy najbardziej zagrożonych budynków, to osoby, które jako pierwsze musiały opuścić swoje domostwa i przenieść się do hoteli. Mimo możliwości krótkich wizyt, aby sprawdzić stan mieszkań czy zabrać niezbędne rzeczy, to nadal żyją w zawieszeniu.
Kiedy mieszkańcy będą mogli wrócić do swoich domów? Wszystko zależy od pracy tarczy Katarzyna i wyników dodatkowych badań geologicznych, które mają zapewnić bezpieczeństwo budynków.
Z informacji uzyskanych od PKP PLK wynika, że bezpieczeństwo jest priorytetem i prace ruszą tylko po uzyskaniu pewności, że nie ma zagrożenia dla konstrukcji budynków. Wykonawca podjął interwencję polegającą na dodatkowym wzmocnieniu gruntu poprzez iniekcje mieszanki bentonitowej - tłumaczy Rafał Wilgusiak z PKP PLK. Grunt udaje się ustabilizować, ale pamiętajmy, że jego różnorodność geologiczna jest bardzo skomplikowana - dodaje. Prawdopodobne problemy mogą mieć tę samą przyczynę, która doprowadziła do osunięcia kamienicy we wrześniu.
Mimo wszystko jest światełko w tunelu - dosłownie i w przenośni. Tarcza mniejsza - Faustyna pracuje bez większych problemów i ma zakończyć drążenie tunelu jeszcze w tym roku.
To daje nadzieję, że mimo opóźnień projekt dojdzie do finału, a mieszkańcy Łodzi zyskają nowoczesną infrastrukturę kolejową. Na razie jednak, dla wielu z nich, codzienność to oczekiwanie na powrót do normalności, którego termin pozostaje niepewny.