W zależności od nasilenia krwotoku, ilości utraconej krwi, może nastąpić spadek ciśnienia krwi. W konsekwencji mogą wystąpić:
- zawroty głowy
- poważne osłabienie
- omdlenie
- zaburzenia widzenia
- silny ból głowy
- silny ból brzucha
- duszność
- ból w klatce piersiowej
- nudności i wymioty
- uszkodzenie naczyń krwionośnych
- zaburzenia krzepnięcia
- niektóre leki
- przewlekłe nadciśnienie tętnicze
- genetyczne predyspozycje
- choroby układu pokarmowego
- niezdrowy styl życia
Wszystko, co uszkadza ściany naczyń krwionośnych, może prowadzić do krwotoku. W przypadku drobnych urazów, organizm wytwarza skrzep, by uszczelnić uszkodzoną tkankę i zatrzymać krwawienie.
Krwotok może być również spowodowany czynnikami, które z czasem osłabiają ściany naczyń krwionośnych lub zakłócają proces krzepnięcia. Czynniki te obejmują pewne schorzenia, leki i nawyki związane ze stylem życia.
Do precyzyjnego zdiagnozowania krwawienia wewnętrznego i określania rozległości krwotoku można użyć tomografii komputerowej lub rezonansu magnetycznego.
Lekarz jednak rozpoczyna diagnozę od dokładnego badania fizykalnego, pyta pacjenta o objawy i przegląda jego historię medyczną.
Badania krwi, moczu oraz tzw. krwi utajonej w stolcu mogą również pomóc w diagnozowaniu krwotoków.
Można wykonać badania endoskopowe. Jeśli podejrzewa się krwawienie z przewodu pokarmowego, pacjent ma przeprowadzaną gastroskopię, bądź kolonoskopię.
Leczenie zależy od przyczyny krwawienia. Polega na nawodnieniu i przywróceniu odpowiedniego ciśnienia tętniczego krwi u pacjenta. Czasami należy przetoczyć choremu pełną krew lub jej składniki (osocze, płytki krwi, koncentrat krwinek czerwonych).
U osób z zaburzeniami krzepnięcia krwi podaje się dożylnie witaminę K bądź brakujące czynniki krzepnięcia. W niektórych przypadkach niezbędne jest wykonanie zabiegu operacyjnego.
Konsultacja merytoryczna:
Lek. Maria Czarnobilska