W głosowaniu za kandydaturą Magdaleny Andersson opowiedziało się 99 parlamentarzystów z Partii Robotniczej-Socjaldemokratów. Przeciwko było aż 248 deputowanych reprezentujących sześć pozostałych ugrupowań. Wynik nie był zaskoczeniem – sama Andersson już wcześniej informowała, że nie udało jej się uzyskać wystarczającego poparcia wśród potencjalnych koalicjantów.
Spór o koalicję
Jednak rozmowy koalicyjne utknęły w martwym punkcie. Partia Lewicy domaga się udziału w rządzie, na co nie zgadza się Partia Centrum. Głównym powodem są rozbieżności w programach gospodarczych obu ugrupowań.
Co dalej?
Czwartkowe głosowanie było pierwszym z możliwych czterech prób wyłonienia nowego premiera. Jeśli parlament jeszcze trzykrotnie nie poprze żadnego kandydata wskazanego przez przewodniczącego Andreasa Norlena, konieczne będzie rozpisanie przedterminowych wyborów. W najbliższym czasie Norlen przeprowadzi konsultacje z liderami wszystkich partii, by znaleźć osobę mającą szansę na uzyskanie większości parlamentarnej. Kandydatem może być ponownie Andersson lub inny polityk.
Do czasu wyłonienia nowego premiera obowiązki szefa rządu pełni Ulf Kristersson z centroprawicowej Umiarkowanej Partii Koalicyjnej, który formalnie podał się do dymisji. Magdalena Andersson już dwukrotnie podejmowała próbę utworzenia rządu, jednak jak dotąd bez powodzenia.