Pod koniec sierpnia na terenie ośrodka szkoleniowego w niemieckim Hohenfels odbyło się natowskie ćwiczenie Deep Strike. Scenariusz zakładał przeprowadzenie uderzenia na cel o wysokim znaczeniu po wcześniejszym przeniknięciu przez obszar kontrolowany przez przeciwnika.
W ćwiczeniu jako pierwsi (oprócz Amerykanów) wzięli udział polscy komandosi, którzy w ciągu kilku dni mieli do pokonania niemal 100 kilometrów lasów i pól uprawnych. Ich zadaniem było dotarcie do wskazanego rejonu i użycie drona uderzeniowego z pozorowanym ładunkiem przeciwko symulowanemu celowi - systemowi walki elektronicznej.
Zespół polskich specjalsów wykonał zadanie - zdołał uniknąć wykrycia przez siły przeciwnika, w skład których wchodziły tysiące amerykańskich spadochroniarzy. W poszukiwaniach polskich komandosów wykorzystywano również drony wyposażone w kamery termowizyjne i psy tropiące.
NATO nie ujawniło, z której jednostki Wojsk Specjalnych pochodzili polscy żołnierze. Szczegóły pozostają niejawne ze względów bezpieczeństwa operacyjnego.
Elektronika przestaje być przewagą
Za przygotowanie Deep Strike odpowiada Dowództwo Operacji Specjalnych USA w Europie (SOCEUR). NATO podkreśla, że w stworzonych na potrzeby ćwiczeń warunkach zaawansowana elektronika przestaje być przewagą. Urządzenia emitują bowiem sygnały pozwalające przeciwnikowi ustalić pozycję zespołu. Dlatego uczestnicy szkolenia ograniczyli wyposażenie do niezbędnego minimum.
W ramach ćwiczeń żołnierze muszą polegać przede wszystkim na orientacji w terenie. GPS i cyfrowe systemy nawigacyjne nie zawsze są dostępne lub bezpieczne w użyciu. Istotne znaczenie ma więc umiejętność czytania mapy, rozpoznawania charakterystycznych punktów terenu i wyboru tras ograniczających ryzyko wykrycia. To wszystko fundament szkolenia sił specjalnych.
Scenariusz Deep Strike opracowano z uwzględnieniem doświadczeń ukraińskich sił specjalnych, działających w warunkach intensywnego wykorzystania bezzałogowców, rozpoznania termowizyjnego i środków walki elektronicznej.