- Więcej aktualnych informacji z Polski i ze świata znajdziesz na stronie głównej RMF24.pl. Bądź na bieżąco.
Zapasy Norwegii są ponad czterokrotnie mniejsze niż w sąsiedniej Szwecji czy Finlandii, które dysponują rezerwami na 90 dni.
W rozmowie z dziennikiem "Aftenposten" premier Stoere nie ukrywał, że dotychczasowa strategia bezpieczeństwa była oparta na błędnych przesłankach.
Jako kraj wydobywający surowce polegaliśmy na ciągłości produkcji i bliskości własnych rafinerii. W czasach stabilizacji uznawano to za wystarczające zabezpieczenie, co pozwoliło na utrzymywanie niskich stanów magazynowych - tłumaczył szef rządu. Dziś jednak, wobec globalnych napięć i nieprzewidywalności rynku, takie podejście okazuje się niewystarczające.
W obliczu zagrożenia premier Stoere rozważa wprowadzenie powszechnej pracy zdalnej. Celem jest ograniczenie mobilności obywateli i zmniejszenie popytu na paliwa transportowe. To rozwiązanie, które jeszcze niedawno wydawało się domeną czasów pandemii, dziś może stać się kluczowym elementem strategii bezpieczeństwa energetycznego Norwegii.
Ironia losu - rekordowe zyski, minimalne zabezpieczenie
Sytuacja Norwegii jest tym bardziej zaskakująca, że kraj właśnie odnotował historyczny rekord przychodów z eksportu ropy i gazu. W marcu 2026 roku Norwegia sprzedała 56,6 mln baryłek ropy za 4,9 mld euro, a wpływy z gazu wyniosły 5,9 mld euro.
Norwegia jest kluczowym dostawcą surowców energetycznych dla Europy - odpowiada m.in. za jedną trzecią dostaw gazu do Polski. Tymczasem, jak podkreślają komentatorzy dzienników "Aftenposten" i "VG", kraj nie jest w stanie zagwarantować stabilności dostaw na własnym rynku.
Obecny kryzys unaocznił słabości norweskiego systemu. Blokada cieśniny Ormuz i gwałtowny wzrost cen ropy po wybuchu wojny na Bliskim Wschodzie obnażyły brak odpowiedniej infrastruktury do magazynowania gotowych paliw w Norwegii. Kraj, który do tej pory mógł pochwalić się stabilnością i bezpieczeństwem, dziś musi szukać nowych rozwiązań, by nie dopuścić do paraliżu wewnętrznego rynku.