Aldrich Ames nie ukrywał, że głównym motywem jego działania była chęć zysku. Podczas przesłuchań wielokrotnie podkreślał, że to właśnie problemy finansowe miały popchnąć go do współpracy z sowieckim wywiadem.
Od 1985 roku przekazywał Moskwie nazwiska agentów, szczegóły tajnych operacji oraz "ogromną liczbę informacji o polityce zagranicznej, obronnej i bezpieczeństwa Stanów Zjednoczonych". W zamian otrzymał ponad milion dolarów w gotówce, a obiecano mu kolejne dwa miliony oraz nieruchomość w Rosji. Już przy pierwszym kontakcie z ambasadą sowiecką w Waszyngtonie zainkasował 50 tysięcy dolarów za ujawnienie tożsamości dwóch agentów.
Szpiegostwo Amesa miało katastrofalne skutki dla amerykańskiego wywiadu. Jak podkreślają eksperci, jego działania doprowadziły do dekonspiracji niemal wszystkich agentów CIA w ZSRR i krajach satelickich. Wielu z nich zostało aresztowanych, a co najmniej dziesięciu straciło życie. Setki operacji wywiadowczych zostało zniszczonych, a zaufanie do CIA zostało poważnie nadszarpnięte. Władze USA nie mają wątpliwości, że działalność Amesa była jednym z najpoważniejszych ciosów, jakie kiedykolwiek zadano amerykańskiemu wywiadowi.
Ames przez 31 lat pracował w wywiadzie i kontrwywiadzie, oficjalnie jako urzędnik Departamentu Stanu, w rzeczywistości będąc agentem CIA. Był wyraźnie dumny z wagi informacji, które przekazywał Moskwie. W rozmowie z dziennikarzami, przeprowadzonej dziewięć tygodni po aresztowaniu, próbował tłumaczyć swoje czyny nie tylko chęcią zysku, ale także specyficzną mentalnością, ukształtowaną na długo przed rozpoczęciem współpracy z Sowietami. Osobom w byłym Związku Sowieckim i innych miejscach, które mogły ucierpieć w wyniku moich działań, wyrażam najgłębsze współczucie, a nawet empatię - mówił.
Twierdził, że podwójne życie wymusiło na nim rozdzielenie myślenia na dwie odrębne sfery. Mam skłonność do wkładania takich spraw do oddzielnych pudełek, odizolowania uczuć i myśli. Czułem, że sprzedając tych ludzi, wystawiam na ten sam los samego siebie - mówił, pytany o to, jak mógł zdradzić kraj i narazić współpracowników na śmierć.
Ames do końca minimalizował znaczenie wyrządzonych szkód. Te wojny szpiegów to poboczny spektakl, który nie miał realnego wpływu na nasze kluczowe interesy bezpieczeństwa - oceniał, próbując umniejszyć wagę swoich działań. Jednak dla rodzin agentów, którzy zginęli w wyniku jego zdrady, oraz dla całego środowiska wywiadowczego, skutki jego działalności były tragiczne i nieodwracalne.
Ames został skazany w 1994 roku na dożywocie bez możliwości ubiegania się o zwolnienie warunkowe. Jego żona, oskarżona o współudział, otrzymała pięć lat więzienia. Po czterech latach wyszła na wolność i wróciła do syna w Kolumbii.