Patten uzyskała te informacje przed laty od swej prababki, po śmierci jej męża, który był drugim oficerem na Titanicu. Jego zdaniem komenda wydana natychmiast po dostrzeżeniu góry lodowej została błędnie zinterpretowana przez marynarza, który stał za sterami liniowca. Zamiast skręcić w lewo, wykonał on zwrot w przeciwnym kierunku i chociaż błąd ten został natychmiast skorygowany, było już za późno, by uniknąć kolizji.
Ten ważny szczegół został zatajony w dochodzeniu na temat katastrofy Titanica. Oficerowie, którzy przeżyli jego zatonięcie, obawiali się bowiem, że mogłoby to doprowadzić do bankructwa właściciela statku.
Inną zdumiewającą rewelacją, jaka pojawia się w książce, jest fakt, że po uderzeniu w górę lodową Titanic jeszcze przez dziesięć minut płynął do przodu. Gdyby statek stał w miejscu, woda zalewałaby go wolniej, a to w rezultacie mogłoby przyczynić się do uratowania o wiele większej liczby pasażerów.