Przyjeżdżając do Brazylii Sonik postawił sobie trzy cele. Pierwszym było właśnie zdobycie pucharu, bo dzięki temu mógł potwierdzić swój prymat w światowej czołówce rajdów cross-country. Rok temu ścigaliśmy się na sekundy do ostatniego etapu, ostatniego rajdu. W tym roku wypracowałem znacznie większą przewagę i jest to dla mnie ogromna satysfakcja, bo moi najgroźniejsi rywale: Mohammed Abu-Issa, Pablo Copetti i Mauro Almeida jechali podobnie jak ja, we wszystkich rundach - powiedział Sonik.
Im bliżej końca rywalizacji, tym większą czułem w sobie radość. Pewnie tak samo dużą ze względu na osiągnięcie celu po przejechaniu kilku tysięcy kilometrów brazylijskich bezdroży, jak i dlatego, że meta w Goianii jest w pewnym sensie również metą sezonu. Patrząc na punkty w klasyfikacji generalnej, już nikt nie zdoła odebrać mi Pucharu Świata podczas ostatniej rundy w Egipcie. Jest to więc podwójna radość - powiedział Rafał Sonik na mecie dziewiątego etapu rajdu Dos Sertoes.
Drugiego celu nie udało się osiągnąć - było nim powtórzenie sukcesu z 2010 roku i wygranie rywalizacji w Dos Sertoes. W tym przeszkodziły mu liczne awarie w drugiej części zmagań. Co jest zdumiewające, w Brazylii jechałem na zwyczajnych, sklepowych oponach. Z pozoru wyglądały na takie, przeznaczone do ścigania, ale jak się okazało, nie udało nam się ich dostać przed startem i musieliśmy użyć tych, które każdy może sobie kupić. Ten fakt wyjaśnia liczbę awarii, które miałem. To po prostu nie były opony, które mogły wytrzymać tak ostrą jazdę - przyznał na mecie polski quadowiec.
Wreszcie trzecim celem było przetestowanie Hondy, którą prawdopodobnie "SuperSonik" pojedzie w kolejnym Dakarze. Muszę o niej wiedzieć wszystko. Po ceremonii wręczenia nagród będziemy mieć prawdopodobnie trzy lub czterogodzinne spotkanie z mechanikami. Będziemy analizować wszystkie nasze spostrzeżenia i uwagi, póki mamy to jeszcze na świeżo w głowach. Mamy więc jeszcze sporo pracy, a jeśli potem nie zaśniemy na stojąco, to może pójdziemy na jakiegoś drinka, bo z pewnością jest co świętować. Cieszę się, że mam taką ekipę, bo doskonale się z nimi pracuje - podsumował krakowianin.
Poza radością z ukończenia rajdu Dos Sertoes i zdobycia Pucharu Świata, Rafał Sonik mógł poczuć satysfakcję również z innego powodu. Jego rywale podchodzili do niego po zakończeniu zmagań z wyrazami podziwu. Mohammed Abu-Issa i Mauro Almeida powiedzieli mi kilka ciepłych słów. Myślę, że przez ostatnie trzy lata wypracowałem sobie rodzaj autorytetu u innych zawodników. To dobrze, bo jestem od nich wszystkich starszy. Nie tylko wiekiem, ale również doświadczeniem - śmiał się polski rajdowiec.