„Czuję się bardzo dobrze”
W katastrofie polskiego autokaru na Węgrzech zginęło 12 osób. Pojawiły się różne hipotezy dotyczące przyczyny tragedii, m.in. o kilkukrotnym koziołkowaniu pojazdu, pęknięciu opony czy zasłabnięciu kierowcy. Głos w tej sprawie zabrał Grzegorz Wojtoń, drugi kierowca autokaru i właściciel biura podróży. W chwili wypadku odpoczywał w specjalnej, wygłuszonej kabinie przy środkowych drzwiach pojazdu. Swoją relację przedstawił w rozmowie z „Super Expressem”.
Jak mówi, prowadził autokar przez Chorwację i część Węgier. Kiedy kończył się jego czas pracy, kierowcy zatrzymali się, aby się zmienić. Drugi kierowca, Robert, nie zgłaszał problemów ze zdrowiem ani zmęczenia.
Mówił, że się czuje bardzo dobrze. Ja pytałem się, jak tam. On mówi: „Nie no, wszystko w porządku. Czuję się bardzo dobrze” – wspomina Wojtoń.
Mężczyzna miał prowadzić autokar przez około 4,5 godziny. Do wypadku doszło mniej więcej po 3,5 godzinach jazdy, tuż przed planowanym postojem.
Mówił, że chciał do tego miejsca dojechać. Brakło tych 2 km – podkreśla drugi kierowca.
Zaprzecza wersji o koziołkowaniu
Jedną z pojawiających się po tragedii informacji jest ta, że autokar miał kilkukrotnie koziołkować, co doprowadziło do śmierci 12 osób. Wojtoń stanowczo jej zaprzecza.
Absolutnie nie. Proszę tego nie słuchać – powiedział w rozmowie z „Super Expressem”.
Według jego relacji autokar zjechał z drogi, a następnie przewrócił się na bok podczas zsuwania po stromym nasypie. Kierowca zwraca uwagę na brak barierek ochronnych w miejscu, w którym doszło do zdarzenia.
Był bardzo stromy i bardzo głęboki nasyp, który moim zdaniem powinien być zabezpieczony barierkami ochronnymi. W tym miejscu tych barierek nie było i kto wie, jak potoczyłaby się sytuacja, gdyby tam były – ocenia.
Jak dodaje, pojazd miał jeszcze przez kilkanaście metrów zsuwać się siłą rozpędu. Jego zdaniem właśnie podczas tego etapu doszło do najpoważniejszych obrażeń pasażerów. Ostateczne przyczyny i dokładny przebieg katastrofy mają ustalić odpowiednie służby oraz biegli.
Co z oponą i stanem zdrowia kierowcy?
Po wypadku pojawiały się także hipotezy dotyczące możliwej awarii technicznej, w tym pęknięcia opony. Wojtoń ocenia tę wersję jako mało prawdopodobną, ale jednocześnie zaznacza, że nie jest w stanie przesądzić, co dokładnie wydarzyło się z pojazdem.
Tuż po katastrofie pierwszy kierowca autokaru nie potrafić wyjaśnić, co doprowadziło do zdarzenia.
Nie wiem, nie wiem – miał powtarzać Robert - relacjonuje Wojtoń.
Odniósł się również do spekulacji dotyczących zdrowia kolegi. Podkreślił, że Robert miał wymagane uprawnienia oraz aktualne badania.
Skoro miał wszelkie uprawnienia, badania psychotechniczne i badania lekarskie, i wszystko miał aktualne, czyli lekarz podbił, a jego stan zdrowia nie wskazywał na to, że ma zakaz prowadzenia, to takie insynuacje i domysły trzeba zostawić na boku – powiedział Wojtoń.
Stan zdrowia kierowcy oraz ewentualne czynniki medyczne są kwestiami, które mogą być przedmiotem ustaleń śledczych. Sąd w Miszkolcu zdecydował o tymczasowym aresztowaniu kierowcy. Mężczyzna ma spędzić w areszcie co najmniej miesiąc. Według wstępnych ustaleń śledczych kierowca prawdopodobnie zasnął za kierownicą.
Co z pasami bezpieczeństwa? „Bardzo rzadko zapinali”
W rozmowie pojawił się również wątek pasów bezpieczeństwa. Wojtoń przyznał, że choć pasażerowie autokaru mają obowiązek ich używania, w praktyce wielu z nich nie zapinało pasów.
Wie pan co, bardzo, bardzo rzadko zapinali. Można powiedzieć, że sporadycznie, chociaż mówi się, prosi się... – przyznał.
To istotny element relacji kierowcy, ponieważ zapięcie pasów może mieć znaczenie dla skutków wypadku. Nie można jednak na podstawie samej wypowiedzi Wojtonia przesądzać, w jakim stopniu brak pasów wpłynął na obrażenia konkretnych osób.
„W tej kabinie zaczęły się dziać ze mną rzeczy jak w pralce”
Wojtoń sam znajdował się w chwili katastrofy w kabinie przeznaczonej do odpoczynku kierowcy. Wcześniej, w rozmowie z TVN24, opisywał moment, w którym zorientował się, że doszło do wypadku.
Od samego początku to już lekka mgła. Dopiero później, kiedy autobus już zaczął się przechylać i uderzać, w tej kabinie zaczęły się dziać ze mną rzeczy jak w pralce. Zorientowałem się, że jest tragedia, wypadek. Jest moment, kiedy trzeba uciekać z tej kabiny – relacjonował.
Po wydostaniu się z pojazdu Wojtoń, mimo własnych obrażeń, miał uczestniczyć w pomocy poszkodowanym. Z relacji drugiego kierowcy wynika, że po wypadku kluczowe było szybkie wydostanie ludzi z rozbitego autokaru. Wykorzystywano m.in. wyjścia awaryjne i wybite okna. Część osób wydostała się przez dach i następnie pomagała kolejnym poszkodowanym.
Osoby ciężej ranne, w tym te przygniecione przez elementy pojazdu lub siedzenia, były wyciągane przez innych uczestników zdarzenia. Wojtoń zwrócił również uwagę na pomoc wolontariuszy i węgierskiej Polonii. Według jego relacji pomagali oni m.in. w przekazywaniu ratownikom informacji o lekach przyjmowanych przez starszych i schorowanych pasażerów.