Edyta zmarła nagle. Miała zaledwie 37 lat.W środę 6 października, po południu została pochowana w rodzinnym mieście - Sanoku, na Cmentarzu Centralnym przy ul. Dmowskiego.
Edyta kochała to miasto i na każdym kroku podkreślała, że urodziła się właśnie w Królewskim Wolnym Mieście Sanok. Spędziła tam niemal połowę swojego życia. Często je odwiedzała, wielokrotnie prosto po pracy w radiu wsiadała w bus ze swoją kolorową walizką. Jechała do swojej rodziny, swoich bliskich, przyjaciół...
Potrafiła pięknie mówić o swoim rodzinnym gnieździe, o sławnym "sanockim" malarzu - Zdzisławie Beksińskim, o urokliwych uliczkach, o tym, jak jej miasto rozkwita. Kiedy wracała z wizyt rodzinnych, zawsze przywoziła nam jakieś miejscowe słodkości. I zdarte gardło...
Bo była zagorzałą fanką sanockiej drużyny hokeja. Hokej był jej wielką miłością. Nie odpuszczała więc meczów, dopingując całym sercem i głosem.
Równie mocno kochała Nową Hutę, w której zamieszkała po studiach i radio, z którym związała się przed 13 laty. W RMF FM czuła się jak w rodzinie. My ją też tak traktowaliśmy...
Edytko, to radio nie będzie już takie samo, my już nie będziemy tacy sami. Tęsknimy i będziemy tęsknić. Na zawsze zostanie z nami twój przepiękny uśmiech.
Do zobaczenia, Edi. Pamiętamy, wspominamy...