Podczas mszy pogrzebowej w piekarskiej bazylice Najświętszej Marii Panny i św. Bartłomieja ks. Marek Fenisz mówił o chrześcijańskim postrzeganiu śmierci jako początku życia wiecznego i obietnicy zmartwychwstania.
Może być w nas też taki bunt: Boże, gdzie byłeś, kiedy się to wydarzyło (...). Ale Jezus zapewnia: wasza siostra, wasza córka, koleżanka - zmartwychwstanie - mówił duchowny. Namawiał, by życiem i modlitwą walczyć o życie wieczne i zmartwychwstanie.
Najpierw dzisiaj walczymy o zmartwychwstanie Patrycji i jej syna Jakuba. Walczymy o to, bo wiemy, że oni dla siebie już dzisiaj nic zrobić nie mogą, ale nasza modlitwa, nasza obecność, nasza ofiarowana komunia święta w ich intencji, nasza ofiarowana Eucharystia - to jest walka o ich życie wieczne - mówił ks. Fenisz.
Na zakończenie mszy odczytano list, w którym Patrycję pożegnali jej rodzice. "Najdroższa córeczko, piszemy do ciebie, bo przed każdą podróżą trzeba się pożegnać. Ta podróż jest bez naszej zgody, przepojona ogromnym bólem, który wylewa się z nas krwawymi łzami" - napisali Marzena i Grzegorz Pałoniowie.
"Na każdym etapie twojego życia zawsze towarzyszył nam twój uśmiech, spontan i mnóstwo energii. Nawet jak byliśmy już zmęczeni, ty potrafiłaś nas na nogi postawić" - żegnali Patrycję jej rodzice. W miejscami wierszowanym liście wspominali domowe życie z córką i radość, jaką wnosiła w ich życie.
"Jesteś naszą wymarzoną córką, cudowną siostrą i kochaną wnuczką. Opuściłaś świat o wiele za wcześnie. Pozostaje jednak wspomnienie o tym, ile szczęścia i miłości dałaś swojej rodzinie. Pamiętaj kochana Pati, że my, twoi rodzice, będziemy zawsze myśleli o tobie, tęsknili za tobą i zastanawiali się, jakby to było, gdybyś mogła być z nami" - zapewnili rodzice w liście.
Patrycja spoczęła na cmentarzu w Piekarach Śląskich. Żegnali ją m.in. bliscy i społeczność szkoły, do której chodziła. Wielu rówieśników dziewczyny miało ze sobą białe róże z czarnymi wstążkami.
Ciało zaginionej 12 stycznia Patrycji znaleziono dzień później na nieużytkach w Piekarach Śląskich. Na jej ciele były liczne, zadane nożem, rany kłute okolic klatki piersiowej, brzucha i gardła.
Sekcja zwłok wykazała, że bezpośrednią przyczyną śmierci była rana kłuta serca. Dziewczyna była w ciąży, co - jak przypuszczali w rozmowach z dziennikarzami rodzice Patrycji - mogło skłonić jej kolegę, prawdopodobnego ojca dziecka, do zbrodni.
Do zabicia dziewczyny przyznał się jej 15-letni kolega Kacper. Chłopak nie podlega odpowiedzialności karnej, bo w chwili zbrodni nie miał ukończonych 15 lat - do zbrodni doszło na dzień przed jego urodzinami. Sąd zdecydował o umieszczeniu go w schronisku dla nieletnich. W przyszłości może trafić do zakładu poprawczego. Jeśli tak się stanie, zgodnie z prawem opuści go najpóźniej po ukończeniu 21 lat.
Niezależnie od tego, że Kacper - z uwagi na młody wiek - nie usłyszy zarzutów, wszczęte w ub. tygodniu w piekarskim ośrodku zamiejscowym Prokuratury Rejonowej w Tarnowskich Górach śledztwo w sprawie śmierci Patrycji będzie kontynuowane. Prokuratura musi ustalić szczegółowe okoliczności śmierci nastolatki - m.in. potwierdzić ponad wszelką wątpliwość, że w jej zabójstwie nie brały udziału jeszcze inne osoby. Zebrane dowody zostaną później przekazane sądowi rodzinnemu, który zdecyduje o przyszłości Kacpra.
Początkowo Kacper przedstawiał policji inną, z pozoru wiarygodną wersję wydarzeń. Mówił, że w dniu zaginięcia 13-latka po kłótni z nim pobiegła w kierunku ul. Bytomskiej w Piekarach Śląskich i wsiadła do autobusu. Z szukającymi dziewczyny policjantami jeździł po znajomych, wskazywał potencjalnych świadków. Kiedy policjanci dotarli do świadka, który widział ich razem w autobusie, nastolatek zmienił wersję. Przyznał, że faktycznie wsiadł z Patrycją do autobusu, a później poszli na spacer i ktoś ich napadł. W końcu przyznał, że to on zabił Patrycję i wskazał miejsce, gdzie zostawił jej ciało.