W obronie placówki stanęli rodzice i byli podopieczni. Wystosowali protest do Polskiego Związku Głuchych. O sytuacji poinformowali również m.in. władze samorządowe i wojewódzkie. Liczą na to, że jeśli nie PZG, to jakaś inna instytucja zechce prowadzić dalej ośrodek.
Gdyby tu nie przychodziły, funkcjonowałaby jako osoby niedosłyszące lub głuche, posługiwałaby się językiem migowym. A tak dziś studiują - mówią rodzice dzieci, którym się udało. Teraz są już dorosłe i samodzielne, bo choć nie słyszą potrafią mówić - czytają z ruchu ust.
Dzieci nierehabilitowane zostają nieme, dzieci rehabilitowane idą do przodu, nie stoją w kolejce dla bezrobotnych, nie wyciągają rąk o pieniądze, walczą o swoją przyszłość. Myślę, że taka szansa jest uczciwa - podkreślają w rozmowie z naszym dziennikarzem Krzysztofem Kotem. Nikt w naszym społeczeństwie nie będzie się uczył języka migowego, one muszą się nauczyć mówić - dodają.
Ola i Monika są dziś studentkami. Jedna wybrała edukację artystyczną na UMCS-ie; jest na drugim roku. Czuję, że to jest moje miejsce - mówi. Druga studiuje na piątym roku prawa, zaczęła także pierwszy rok pedagogiki.
Regularnie na rehabilitację przychodzi ponad 100 dzieci z całego województwa.