Pełnomocniczka komitetu Barbara Nowacka na konferencji prasowej podkreśliła, że projekt ma na celu "normalizację przepisów aborcyjnych w Polsce i dostosowanie ich do norm większości krajów Unii Europejskiej". Zaprzeczyła też opiniom, że propozycje komitetu zakładają aborcję "na życzenie".
Projekt zakłada, że to kobieta decyduje. Życzenia składa się na święta, a to jest zawsze trudna decyzja, z którą pozostaje kobieta, czy też jej rodzina(...). To jest żądanie - by do 12. tygodnia ciąży kobieta miała prawo zdecydować - podkreśliła Nowacka. Przedstawiciele komitetu tłumaczyli, że w projekcie nie chodzi jedynie o liberalizację przepisów aborcyjnych, ale również o "rzetelną edukację seksualną w szkołach i dostęp do tańszej, refundowanej antykoncepcji".
Prawo i Sprawiedliwość obiecało, że każdy projekt obywatelski będą procedować, więc po raz kolejny sprawdzamy, może tym razem nie okłamią wyborców - powiedziała Nowacka. Jak dodała, w pracach nad projektem w Sejmie liczy na poparcie posłów Platformy Obywatelskiej i Nowoczesnej.
Projekt ustawy poparło kilkanaście organizacji i partii politycznych - oprócz Inicjatywy Polskiej, którą kieruje Nowacka, także m.in. Partia Razem, SLD, Zieloni i ruch społeczny Dziewuchy Dziewuchom.
Przygotowany przez komitet "Ratujmy Kobiety 2017" projekt obejmuje m.in. legalne przerwanie ciąży do końca 12. tygodnia, wprowadzenie edukacji seksualnej do szkół, darmową i łatwo dostępną antykoncepcję oraz przywrócenie tzw. antykoncepcji awaryjnej bez recepty. Reguluje również stosowanie klauzuli sumienia przez ginekologów.
Poprzedni projekt komitetu "Ratujmy Kobiety" został odrzucony przez Sejm we wrześniu zeszłego roku.
W myśl obowiązującej ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży, aborcji można dokonywać, gdy ciąża stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia kobiety, jest duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu lub gdy ciąża powstała w wyniku czynu zabronionego. W dwóch pierwszych przypadkach przerwanie ciąży jest dopuszczalne do chwili osiągnięcia przez płód zdolności do samodzielnego życia poza organizmem matki; w przypadku czynu zabronionego - jeśli od początku ciąży nie upłynęło więcej niż 12 tygodni.
(mn)