Pytanie wydaje się zasadne, bo skoro prezydent ma "na stole" dwie oferty, które uznał za poważne, to jeśli jednej z nich wytyka brak dołączonej umowy koalicyjnej autorów i nazwisk kandydatów na ministrów, to podobnych oczekiwań należy się chyba spodziewać także wobec autorów tej drugiej? Nawet jeśli opiera się na "założeniu" zebrania większości w Sejmie. A może właśnie dlatego nawet bardziej.
Oczekiwanie nie jest pozbawione sensu, bo nawet wchodzący w skład koalicji Zjednoczonej Prawicy posłowie Suwerennej Polski twierdzą, że i oni nie mają ws. poparcia dla Mateusza Morawieckiego uzgodnień koalicyjnych, a co więcej - niemal wprost zapowiadają, że obecnego premiera nie poprą.
Oczekiwanie wyjaśnień wydaje się także zrozumiałe, jeśli sobie przypomnimy, że jeden z liderów PiS Ryszard Terlecki oświadczył kilka dni temu, że "niestety Mariusz Błaszczak przestaje być ministrem obrony narodowej, ale będzie znakomitym szefem klubu PiS".
Ta zapowiedź dobitnie świadczy o tym, że nie wchodzi w grę przedstawienie Sejmowi przez premiera Morawieckiego nowego rządu w obecnym składzie. Po pierwsze zastąpić trzeba w nim będzie Mariusza Błaszczaka, a przecież nie jest też jasne czy w rządzie zechciałby nadal zasiadać prezes Kaczyński i w końcu - jakie funkcje miałyby być powierzone przez Morawieckiego przyszłym "założonym" koalicjantom. Kimkolwiek mieliby być - trudno uwierzyć, że zechcą zdradzić rodzime ugrupowania opozycyjne i wesprzeć zwalczany przez siebie rząd tak zupełnie za darmo.
Koncepcja, którą wyłożył dziś rzecznik rządu - najpierw misja stworzenia gabinetu, a dopiero potem tworzenie koalicji - bardzo wyraźnie nie spełnia też oczekiwań prezydenta. Zawiera podstawową usterkę, dotyczącą chronologii wydarzeń; Andrzej Duda jasno wyraził chęć poznania składu większościowej koalicji PRZED, a nie PO powierzeniu jej przedstawicielom misji tworzenia rządu. Trudno uznać, że umknęło to szefowi rządu, który sam przecież rozmawiał z prezydentem i zna jego oczekiwania.
Pytanie, czy jesteśmy poważni, zdaje się więc nabierać mocy.