Chodzi o specyfiki o identycznej substancji czynnej i w identycznej dawce, tylko o różnych nazwach. Zawiłe prawo sprawia, że środki identyczne chemicznie mogą być uznawane za różne. Wszystko z powodu definicji odpowiednika. W ustawie refundacyjnej zapisano, że jest to lek zawierający tę samą substancję czynną, mający te same wskazania i tę samą drogę podania przy braku różnic postaci farmaceutycznej.
Cały problem wynika być może z tego, że przygotowana przez Ministerstwo Zdrowia zmiana była niespójna - zakładała nowelizację tylko jednego przepisu. Tymczasem, by prawo było skuteczne - trzeba by znowelizować przynajmniej dwa artykuły. Może ktoś w naprędce przyjmowanym prawie zauważył lukę i postanowił pozbyć się problemu wykreślając kłopotliwy przepis?
Dziwne. Tym bardziej, że zmiana samej definicji sygnalizowała zmianę sposobu myślenia w Ministerstwie Zdrowia. To co? Myślenie zmieniło się na kilka godzin, a później wróciło na dawny tor?
Wykreślając zapis, zmieniający definicję odpowiednika, wylano dziecko z kąpielą, bo pacjenci nadal będą mieć kłopot. Zastanawiające, bo nowa ustawa w założeniu miała dać pacjentom więcej możliwości wymiany w aptece leku na tańszy. Tymczasem jedne zapisy takie prawo dają, a inne ograniczają.