TSUE zobowiązał Polskę do natychmiastowego zawieszenia stosowania przepisów dotyczących Izby Dyscyplinarnej w sprawach dyscyplinarnych sędziów.
Według Falkowskiego postanowienie TSUE "w żaden sposób nie podważa funkcjonowania Izby Dyscyplinarnej SN ani statusu sędziów, którzy w niej orzekają". TSUE wypowiedział się także wprost, że dzisiejsze postanowienie nie oznacza likwidacji Izby Dyscyplinarnej. Przypominam także, że postanowienie stanowi środek tymczasowy, a ostateczne rozstrzygnięcie w tej sprawie jeszcze nie zapadło - dodał.
Rzecznik ID SN podkreślił, że postanowienie TSUE obejmuje wyłącznie sprawy dyscyplinarne sędziów. Poza tym do właściwości Izby Dyscyplinarnej SN należą sprawy immunitetów sędziów, sprawy z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych sędziów SN oraz ich przejścia w stan spoczynku - zaznaczył.
Falkowski wskazał też, że Izba Dyscyplinarna prowadzi też m.in. postępowania immunitetowe i dyscyplinarne prokuratorów, a także sprawy dyscyplinarne adwokatów, radców prawnych, notariuszy i komorników. Obecnie jednak z uwagi na sytuację epidemiologiczną w Polsce funkcje orzecznicze Sądu Najwyższego, w tym wchodzącej w jego skład Izby Dyscyplinarnej, są ograniczone do spraw niecierpiących zwłoki - dodał.
Pytany o decyzję TSUE premier Mateusz Morawiecki powiedział na konferencji prasowej, że reforma wymiaru sprawiedliwości należy do wyłącznej kompetencji państw członkowskich UE.
Z całą pewnością skierujemy do Trybunału Konstytucyjnego, który jest najwyższą instancją odwoławczą, zapytanie w tej sprawie - do jakiego stopnia instytucja taka jak TSUE może wydawać wyroki zabezpieczające takie jak ten, który dzisiaj do nas dotarł - powiedział Morawiecki.
Oczywiście podejmiemy odpowiednie analizy i przekażemy odpowiedź w stosownym czasie zgodnie z procedurami - dodał.
Postanowienie TSUE nie odnosi się do działań rządu, ponieważ nie może on ingerować w funkcjonowanie Izby Dyscyplinarnej SN; to sama Izba, w zakresie swojego działania, będzie decydowała w jaki sposób odnieść się do decyzji TSUE - powiedział natomiast rzecznik rządu Piotr Müller.
Zdaniem Müllera spór z TSUE jest sporem o prawo i hierarchię źródeł prawa. To jest spór o to, czy prawo unijne, w tym zakresie w jakim zostało zastosowane przez TSUE, jest zgodne z polską konstytucją - stwierdził rzecznik rządu.
Dodał, że w tej kwestii może się wypowiadać Trybunał Konstytucyjny. Nikt tej kompetencji nie podważa i nie podważał nigdy, bo konstytucja Polski jest najwyższym prawem w Rzeczpospolitej - podkreślił rzecznik rządu.
Był też pytany, czy po postanowieniu TSUE rząd będzie ingerował w to, jak zachowa się Izba Dyscyplinarna. Rzecznik rządu odparł, że postanowienie TSUE "de facto nie odnosi się do działań rządu".
Rząd nie może ingerować w to, czy Izba Dyscyplinarna SN funkcjonuje czy nie, czy wydaje swoje orzeczenie, czy ich nie wydaje, ponieważ jest trójpodział władzy i w związku z tym, to nie jest postanowienie skierowane do rządu, ponieważ rząd nie może w taki sposób ingerować w Izbę Dyscyplinarna - mówił Müller.
Jak dodał, to Izba Dyscyplinarna "będzie decydowała w jaki sposób faktyczny, jeżeli chodzi o swoje działanie odnosić się do dzisiejszej decyzji TSUE".
Środowe postanowienie ma związek ze skargą do TSUE w sprawie systemu dyscyplinarnego dla sędziów w Polsce, którą Komisja Europejska skierowała w październiku ub.r., aby - jak wskazano w skardze - "chronić sędziów przed kontrolą polityczną".
Jak uzasadniano, nowy system środków dyscyplinarnych nie zapewnia niezależności i bezstronności Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego, w skład której wchodzą wyłącznie sędziowie wybrani przez Krajową Radę Sądownictwa, którą z kolei powołuje Sejm w procedurze o charakterze politycznym.
W końcu stycznia Komisja Europejska wystąpiła do TSUE o zastosowanie środków tymczasowych w sprawie przepisów dotyczących reżimu dyscyplinarnego wobec polskich sędziów. Ostatecznie Trybunał w środowym postanowieniu zdecydował o zakresowym zastosowaniu tych środków.
Jeśli Polska nie podda się zastosowanym środkom tymczasowym, to Komisja Europejska będzie mogła wystąpić do TSUE o zasądzenie kar pieniężnych. W przypadku sprawy dotyczącej Puszczy Białowieskiej kara grożąca za niestosowanie się do zakazu wynosiła minimum 100 tys. euro dziennie. Ostatecznie wycinkę wstrzymano i kar nie naliczano.