Na miejscu nowego szef resortu obrony moglibyśmy pomarzyć, by doba trwała dwa razy dłużej, byśmy szybko znaleźli albo w samym resorcie albo poza nim ludzi którzy mają wiedzę i dobre pomysły na to jak naprawić wojskowe lotnictwo, by przez najbliższe miesiące nie zdarzyło się w wojsku nic nagłego a dramatycznego i by przyszedł do nas minister finansów i powiedział: "Panie ministrze mam dla Pana paręset dodatkowych milionów".
Oczywistą oczywistością jest że Siemoniak przed wyborami nie jest w stanie poznać i zapanować nad całym resortem. Jego główne - właściwie niemal jedyne - zadanie to zastosowanie się do zaleceń komisji Millera i poprawienie stanu naszych sił powietrznych. Czy robić to zmieniając ludzi i dokonując personalnych czystek, czy zmieniać raczej system i organizację stawiając dzisiejszych dowódców na czele nowych struktur - to główny dylemat stojący przed Siemoniakiem.
Minister musi też odpowiedzieć na pytania o losy 36 pułku. Jeśli rządzący uznają że to wojsko i pułk specjalny powinny odpowiadać za lotniczy transport VIP-ów to należy szybko zdecydować o zakupie dla niego nowych maszyn i radykalną poprawę szkolenia jego pilotów.
Czasu na decyzje ma niewiele, działać będzie pod ogromną presją - ale jeśli mu się uda - to ma szansę na to że pozostanie w gabinecie przy Klonowej także po październikowych wyborach.