Kawalerzyści przed wyruszeniem na bitwę jedzą wspólny posiłek, na oficerskich stołach stoją kieliszki i lichtarze. Po obozie kręcą się markietanki, które dbają o swoich mężów, a w razie potrzeby opatrzą ranę. Potem już słychać tylko szczęk czyszczonych szabli, poprawianego sprzętu jeździeckiego, dopinanych klamerek przy siodłach. Tu możecie zobaczyć filmik oddający tę niezwykłą atmosferę zrobiony przez moją 10-letnia córkę.
Lęku nie ma, ale jest podniecenie i ekscytacja - śmieje się Maciej Zapaśnik, z 2 Pułku Ułanów Księstwa Warszawskiego przytrzymując narowistego konia. Nikogo tu nie zabijamy, więc i nam nic się nie stanie - dodaje. Wbrew pozorom to bardzo pokojowa impreza, bo reprezentanci tych wszystkich narodów, które tu ze sobą walczyły wspólnie się bawią, zwłaszcza po bitwie - tłumaczy.
Podczas bitwy nie wszystko jednak da się przewidzieć. Trzeba słuchać rozkazów, dlatego do ostatnich godzin przeprowadzane są ćwiczenia. Konie jeszcze przed wyjazdem do Waterloo były szkolone, oswajane z hałasem i hukiem.
Dlaczego Polacy wspierają Napoleona? - pytam oficera w granatowym mundurze, Piotra Zalewskiego, z 1 Pułku Szwoleżerów Gwardii Napoleona. To proste: wróg naszego wroga jest naszym sojusznikiem. Napoleon był naszym naturalnym sojusznikiem, bo walczył z Rosją, Prusami i Austrią - tłumaczy. Ale dlaczego osobiście pan trwa przy cesarzu? - dopytuję. Jak to? - dziwi się Zalewski - z powodu honoru, tylko i wyłącznie z honoru. Słowo się dało, nie można go zerwać - odpowiada gwardzista Napoleona. Jednak nie ma szans na wygraną - dociekam. Medialnie Napoleon wygra te bitwę - śmieje się Zalewski - zawsze wygrywa, bo to on, a nie Wellington znajduje się na wszystkich plakatach przedstawiających i zapowiadających te bitwę.
Transmisja na żywo z bitwy będzie dostępna pod tym linkiem o godz. 20
(mn)