RMF24 RMF FM RMF MAXX RMF CLASSIC RMF ON
RMF24

Ludzie, bójcie się wizyty Jana Pawła II!

Sobota, 26 kwietnia 2014 (10:29)

Jan Paweł II wielkim człowiekiem był. To niewątpliwe. To jeden z najwybitniejszych polityków II połowy XX wieku. Człowiek, który wywarł olbrzymi wpływ na losy świata. Jeden z tych, którzy obalili dwubiegunowy podział świata, ale i też jeden z pierwszych, który zwracał uwagę na okrutny wymiar kapitalizmu. Polityk nie jednowymiarowy. Obok momentów genialności, miał też słabsze momenty, a zachodnie media długo jeszcze oskarżać Go będą o tolerancję dla pedofilii.

Chcesz widzieć więcej artykułów od RMF24? dodaj w Google

Ale z drugiej strony, zwierzchnik Kościoła, który otworzył na nowoczesność. Jan XXIII zrobił to w warstwie treści, Jan Paweł II wzbogacił ten komunikat, otworzył go na nowe formy przekazu, uwspółcześnił. Choć spierałbym się z Nim, co do niektórych treści tego przekazu, to jednak nie odmawiam temu, co mówił Jan Paweł II, spójności i wielkiej siły moralnej. Obudził wrażliwość społeczną wielu milionów ludzi, przywołał do moralnego ładu wielu polityków.

A przy tym człowiek w każdym wymiarze człowieczeństwa. Miałem zaszczyt spotkać się z Nim kilkakrotnie, zwłaszcza podczas ostatniej pielgrzymki do Polski, w 2002 roku, kiedy byłem szefem operacji przyjęcia Go w kraju. Był już starym, zmęczonym człowiekiem, który imponował przy tym poczuciem humoru i dystansem do samego siebie. Kiedy tradycyjnie, przedostatniego dnia pobytu, przyjmował wieczorem służby organizujące pielgrzymkę, był pierońsko zmęczony. Siedział na dziedzińcu pałacu przy Franciszkańskiej i każdemu podawał rękę. Staliśmy przy Nim z ówczesnym biskupem Nyczem przedstawiając Mu kolejnych funkcjonariuszy i widzieliśmy jak słabnie. Chciałem przerwać tę uroczystość, ale moje rozpaczliwe znaki do bpa spotykały się ze wzruszeniem ramion. Papież wiedział, że te setki ludzi przyszły tu, aby podał im rękę i nie zamierzał ze swojego obowiązku zrezygnować. "Robota musi być wykonana" - powiedział mi na końcu.

I teraz widzę, jak rozmaici politycy wycierają sobie Nim gębę. Jak wieszają się na Jego plecach i wyzierają zza jego ramion, aby się uwiarygodnić. Dodać sobie powagi i aury świętości. Jak sobie Go zawłaszczamy, pomniejszając Jego rolę "proboszcza całego świata", czyniąc Go tylko "polskim świętym". Nie rozumiemy, że pomniejszając  Jego światowe znaczenie, czynimy Jemu i sobie krzywdę. Jak, zapominając o tym, że towarzyszem jego podróży na ołtarze jest Jan XXIII, zmniejszamy siłę komunikatu Franciszka, który podjął decyzję o Ich kanonizacji.

A z drugiej strony wstydzę się, jak widzę prymitywizm przemysłu, który wyrósł na kulcie Jana Pawła II. Te pomniki i szkaradne pomniczki, które stawia się w każdej większej parafii. Te plastykowe figurki i słodkawe obrazki, które kupić można na każdym odpuście, w każdym częstochowskim sklepiku. Widzą to młodzi ludzie i się uśmiechają. Dla nich to będzie kolejny Święty, którego należy czcić, ale już nie czytać i nie przejmować się tym, co mówił.

Kiedy Styka malował Pana Boga, pojawił On mu się osobiście i wyrzekł znamienne słowa: "Styka, ty mnie nie maluj na kolanach, ty maluj mnie dobrze". Ludzie, bójcie się wizyty Jana Pawła II!


Źródło:  

Najważniejsze Fakty

Dalsza część artykułu pod materiałem video: