RMF24 RMF FM RMF MAXX RMF CLASSIC RMF ON
RMF24

Epidemia „gazowej zgorzeli” szaleje wśród polskich elit

Piątek, 6 grudnia 2013 (17:52)

Ta „gazowa zgorzel” to oczywiście przenośnia. To swobodne tłumaczenie złośliwego łacińskiego określenia „Gazpromphilia vulgaris”, wymyślonego przez Witolda Michałowskiego. Ten budowniczy rurociągów, redaktor naczelny branżowego magazynu „Rurociągi”, korespondent wojenny i pisarz od lat oskarża wielu politycznych i gospodarczych przywódców w Polsce o to, że zarazili się rosyjską „chorobą” śmiertelnie groźną dla Polski i Polaków.

Chcesz widzieć więcej artykułów od RMF24? dodaj w Google

Posłuchaj:

Posłuchaj:

Posłuchaj:

"Gazpromphilia vulgaris" - pospolite uzależnienie od Gazpromu- zaraźliwy korupcyjny wirus, łapówkarski bakcyl szaleje, zdaniem autora "Rur pod specjalnym nadzorem", wśród elit III RP. Dlatego Witold Szirin Michałowski nazywa je ironicznie "elytami", postrzegając w nich nowobogackich, nuworyszy goniących za osobistym zyskiem. W rozmowie z Bogdanem Zalewskim oskarża decydentów o tranzytowy przekręt stulecia, "moskiewską" aferę.


W najnowszej książce "W pętli Gazpromu" zadaje pan takie proste i zasadnicze pytanie: dlaczego nasi obywatele płacą za gaz ceny najwyższe w skali nie tylko krajów Unii Europejskiej? No właśnie: dlaczego?

Starałem się wyjaśnić ten temat w siedmiu kolejnych książkach. Pierwszy miała tytuł "Tranzytowy przekręt stulecia". Wielekroć byłem pozywany do sądu w sprawach o ochronę dóbr osobistych rozmaitych typów, których określałem imiennie jako "agenci wpływów Gazpromu". Proszę sobie wyobrazić, że nasze sądy, jeżeli bym kogoś nazwał "agentem wpływu Coca-Coli", by mnie wyśmiały i nie byłoby tematu. Natomiast jeżeli ja nazwałem świętej pamięci pana Aleksandra Gudzowatego "agentem wpływów Gazpromu", wezwał on autorytety moralne polskiej palestry, zapłacił im znakomite honoraria i te autorytety szargały mnie po sądach, żebym przeprosił pana Gudzowatego. W życiu go nie przeprosiłem, nie przeproszę. Pod koniec jego życia żeśmy się spotkali, ucałowali i sobie wyjaśnili bardzo wiele rzeczy.

Ale to jest taka jednostkowa sprawa. Ja może przywołam takie pańskie określenie: elyty w Polsce cierpią na chorobę, którą pan nazwał po łacinie "Gazpromphilia vulgaris". Proszę to przetłumaczyć i wytłumaczyć?

Tragedią Pierwszej Rzeczypospolitej były elity, które były niewystarczająco zainteresowane utrzymaniem tego państwa. Druga Rzeczpospolita straciła elity w czasie II wojny światowej, wymordowane przez Rosjan, przez Niemców. Elity Trzeciej Rzeczypospolitej, mówiąc szczerze, jeszcze się nie ukształtowały do końca. To przecież jest żenujące, że osobnik, który w randze ministra prowadził negocjacje z Gazpromem o podpisanie pakietu porozumień gazowych, zostaje - co jest rzeczą zupełnie niewiarygodną- po zakończeniu negocjacji prezesem spółki Gazpromu. EuRoPol GAZ się nazywała. Osobnik nazywał się Kazimierz Adamczyk. To jest chyba coś chorego.

Jednak to samo było z Gerhardem Schröderem - kanclerzem Niemiec. (Po ustąpieniu ze stanowiska kanclerza otrzymał od Gazpromu stanowisko przewodniczącego Rady Dyrektorów rosyjsko-niemieckiego konsorcjum North European Gas Pipeline Company [NEGPC], budującego Gazociąg Północny. -przyp. B.Z.)

Ten sam mechanizm. Gazprom ma bardzo inteligentnych ludzi współpracujących z nim, znakomicie przygotowanych do - przepraszam - korumpowania elit krajów, w których oni działają. I tak powstaje sytuacja, w której Gazprom nie płaci za tranzyt gazu przez nasz kraj, mimo że przestrzeń tranzytowa i rynek zbytu to są dobra narodowe. To jest powszechnie znane na całym świecie, że za tranzyt się płaci. Pozwoliłem sobie zacytować dane z opracowania eksperta American Gas Association profesora Johna Cieślewicza, Polaka z pochodzenia, z którym miałem kontakt osobisty. Otóż profesor Cieślewicz obliczył, że w centralnej Europie stawka za tranzyt musi wynosić około 2,70 dolara za przepchnięcie 1000 m3 gazu na odległość 100 km. Jeżeli weźmiemy pod uwagę "feasibility study", czyli wstępny projekt tak zwanego gazociągu jamalskiego, to się okaże, że na odcinku pomiędzy Górzynem a granicą Białorusi, to jest jakieś 682 km, miało przepływać 65 mld m3 gazu. To jest zadanie dla przeciętnego absolwenta szkoły podstawowej, żeby wyliczył jaka to stawka. Ja to podaję z uproszczeniem - to jest przeszło 1,5 mld dolarów rocznie. Tyle powinna wynosić stawka za tranzyt zakontraktowanej ilości gazu płynącego przez terytorium Polski.

A ile wynosi?

Zero. Nasz podatnik otrzymuje zero. To jest miara przekrętu stulecia.

Czytaj dalszą część wywiadu na kolejnych stronach.

Pan to tak określa w książce "ELyTY III RP w służbie GAZPROMU", że to jest "tranzytowy przekręt". Kto jest winien?

Mechanizm, który spowodował, że decydenci, którzy działali w imię interesów Gazpromu, byli później nagradzani w przedziwny sposób- na przykład posadą prezesa spółki EuRoPol GAZ. Spółka ta, nie mając żadnego doświadczenia w realizacji inwestycji gazociągowych realizowała na przykład zachodni odcinek gazociągu pomiędzy Lwówkiem a Górzycą, na którym na 108 km długości była przeszło 30 proc. wadliwość spoin. To znaczy, że tam w każdej chwili  gazociąg może się rozszczelnić, może dojść do dużo większego kataklizmu od tego, który wydarzył się niedawno w Poznańskiem. (Wybuch gazu w wyniku rozszczelnienia gazociągu wysokiego ciśnienia w Jankowie Przygodzkim, który miał miejsce 14 listopada 2013 około godziny 13:30. Spłonęło 10 budynków mieszkalnych, 2 budynki gospodarcze oraz część pobliskiego lasu. W wyniku katastrofy zginęły 2 osoby, 13 zostało rannych. - przyp.B.Z.) Ja kolejny raz apeluję, żeby poddać przeglądowi technicznemu ten odcinek Gazpromu.

Pan w swoich książkach rozszyfrowuje słowo "Moskwa", jako wyraz pochodzący z języka mongolskiego. "Moskwa" to "kręta rzeka, płynąca przez bagna". Czy w takim znaczeniu nasza strategia gazowa może być nazwana "moskiewską" bo jest tak pokrętna i zabagniona?

(Śmiech.) Ze wzruszeniem stwierdzam, że pan rzeczywiście przeczytał te moje płody wyobraźni. Ja darzę Mongolię ogromnym sentymentem i sympatią. Prowadziłem kiedyś wyprawę w góry mongolskiego Ałtaju. Był to rok 1967. Rzeczywiście "moskwa" to znaczy w języku mongolskim, języku narodu, który przyniósł dziczy wschodniosłowiańskiej niesamowitą cywilizację. "Moskwa" to rzeka płynąca przez bagna. Rosjanie nauczyli się od Mongołów, w jaki sposób uprawiać tę ars governandum- sztukę rządzenia - i do dzisiaj są w tym doskonali. Gazprom jest narzędziem, aczkolwiek jest bardzo wiele przesłanek, że rosyjskojęzyczni mieszkańcy Nowego Jorku, Kajmanów oraz innych wysp na świecie nie reprezentują interesów Rosji obecnie, tylko swoje własne.

Pan w ogóle wieszczy rozpad Rosji jako państwa. Dla rusofilów i Putinofilów w  Polsce taki scenariusz to czysta fantazja. Na jakiej postawie wyciąga pan taki wniosek?

Obszar, który zajmuje 1/6 planety Ziemia, który jest tak niezintegrowany etnicznie, gdzie jest dominanta narodów tureckich, gdzie islam w tej chwili ma już 40 mln wyznawców, gdzie w armii 45 proc. poborowych to są wyznawcy islamu i to gorący wyznawcy …

… wyznawcy pana religii…

… jest obszarem, który na pewno ulegnie dezintegracji. Bardzo, bardzo wiele mówi sam fakt, że człowiek, w którego inteligencję trudno wątpić - myślę o prezydencie Putinie - potrafił  razem z obecnie rządzącym papieżem "obcałowywać" wspólną ikonę! (Podczas listopadowego spotkania Putin wręczył Franciszkowi kopię ikony Matki Bożej Włodzimierskiej. Rosyjski prezydent zapytał papieża, czy ikona podoba się papieżowi, a następnie przeżegnał się i pocałował obraz. Ojciec święty uczynił to samo.- przypis B.Z.) A propos prezydenta Putina… Parę lat temu w Polsce, chyba to było na Westerplatte, wówczas premier Putin wspominał o tym, że korupcja przy negocjacji pakietu porozumień gazowych z Rosją była oczywista i że strona rosyjska wyciągnęła z tego personalne wnioski. Ja zadaję pytanie naszym władcom: jakie były personalne wnioski związane z odpowiedzialnymi za kształt pakietu porozumień gazowych z Rosją? Jak to było możliwe, że pan Henryk Goryszewski, bardzo wysoki urzędnik państwowy, którego podpis figuruje pod tymi dokumentami, z wykształcenia prawnik, doktor praw, dopuścił do sytuacji,  w której pakiet porozumień z Rosją posiadał fundamentalne błędy prawne. To nie ja oświadczam - inżynier spawalnik, pyłek - tylko to oświadczył, świętej pamięci już, profesor Eugeniusz Piontek, posiadacz czterech fakultetów. 

Czytaj dalszą część wywiadu na kolejnych stronach.

Proszę pana, ale to jest zamierzchła przeszłość - Henryk Goryszewski, wicepremier ze Zjednoczenia Chrześcijańsko Narodowego to są lata dziewięćdziesiąte. Pan wspomniał wypowiedź Władimira Putina z 1 września 2009 roku. Pamiętamy do dokładnie. Od czasu kiedy wspomniał o tej korupcji sytuacja własnościowa (w gazowych spółkach) bardzo się zmieniła, zwłaszcza po Smoleńsku.

Ja nie chciałbym wchodzić w obszar, który będzie natychmiast zakwalifikowany tak, że ja jestem prawica, lewica. Ja staram się być obiektywny.

Ja pytam o fakty.

Dla mnie jest szokująco niejasną sprawą, dostarczony swego czasu do  kancelarii jeszcze poprzedniego prezydenta pakiet dokumentów przygotowany przez ekspertów, który firmował osobiście …

… raport Piotra Naimskiego…

Tak, Naimski - bardzo inteligentny człowiek - mówił, że pakiet porozumień gazowych 7:0 przegraliśmy z Rosją, w cudzysłowie oczywiście. I ten raport do dzisiaj nie doczekał się odpowiedzi. Ja pozwoliłem sobie skierować oficjalne wystąpienie, które opublikowałem na łamach "Rurociągów", wystąpienie do Jacka Michałowskiego …

… szefa kancelarii prezydenta Komorowskiego…

…żeby był łaskaw odpowiedzieć na szereg pytań, dlaczego nie podniesiono tematu pakietu porozumień gazowych? A tu jest kapitalna wręcz sprawa związana ze starołacińskim określeniem: "cui bono"? Prokuratorzy na całym świecie, jeżeli mamy do czynienia z niejasnymi okolicznościami morderstwa lub śmierci, zadaje sobie pytanie, komu ta śmierć …

… służyła…

… przyniosła korzyść. Ja mogę stwierdzić, znając trochę Rosję i trochę Polskę i uważając się za Polaka pochodzącego z rodziny, która tylko sześćset lat walczyła o naszą ojczyznę, że śmierć pod Smoleńskiem służyła interesom Gazpromu.

Oczywiście nie wchodzimy w takie spekulacje, bo tu nie chodzi o spekulacje. Chodzi o pewien ciąg faktów. Ja może nawiążę do raportu Naimskiego, o którym pan wspomniał.

Tak.

Sprawa rozgrywała się w marcu 2010 roku.

Tak.

W kwietniu nastąpiła katastrofa. Przed kwietniem kancelaria prezydenta Kaczyńskiego apelowała, żeby się wycofać z tej planowanej umowy, groziła nawet (rządowi Tuska) komisją śledczą w tej sprawie. Po czym po 10 kwietnia, kiedy w katastrofie smoleńskiej zginęła większość elity, która dążyła do rzeczywistej dywersyfikacji źródeł energii, sprawa zupełnie ucichła.

Panie redaktorze, powiem panu coś. Dzieli nas kilkaset kilometrów. Kocham pana za takie stwierdzenie! Jest pan jednym z niewielu dziennikarzy, którzy mówią to samo, co ja mówię od wielu lat. Katastrofa przyniosła ewidentną korzyść ekonomiczną Gazpromowi. Podkreślam: Gazpromowi! Dlaczego ten temat do dzisiaj żadna ze stron nie podnosi? Dlaczego nie odpowiedziano na raport Naimskiego?

A może nie podnosi się tego tematu właśnie ze względu na tę chorobę, którą pan określił mianem "Gazpromphilia vulgaris"?

Panie redaktorze, powtarzam po raz drugi: kocham pana! Tak jest! Bo to jest ten temat. Płacimy najdrożej na świecie za gaz. Przecież to jest skandal! Nie pobieramy opłat za tranzyt gazu. 

Czytaj dalszą część wywiadu na kolejnej stronie.


Skoro już mówiliśmy o tajemniczych śmierciach i zagadce smoleńskiej, to ja chciałbym jeszcze przywołać pana doświadczenia jako reportera, reportera na Wchodzie. Pan w książce "Rury pod specjalnym nadzorem" przywołuje tajemnicze okoliczności śmierci generała Aleksandra Lebiedzia.  Proszę przypomnieć, jakie ambicje miał generał i co go spotkało?

Ja miałem zaszczyt spotkać generała Lebiedzia w Groznym w Czeczenii. Byłem wojennym korespondentem i nawet swego rodzaju konsultantem czeczeńskiego prezydenta Asłana Maschadowa. Generał Lebied był przeciwnikiem Czeczenów, natomiast był to człowiek honoru i godności, mający zresztą polskie korzenie, o czym się w Polsce nie wie. Generał Lebied występując w Groznym miał audytorium sześciu tysięcy uzbrojonych ludzi. Coś powiedział nie tak i poszedł szmer po całym podwórcu takiego pałacyku, gdzie on występował. Wszyscy repetowali karabiny! On się nie przejął, mówił dalej. Frazę, którą wypowiadał, zakończyły oklaski. Ten człowiek był niebezpieczny, bo miał kilkutysięczną przeszkoloną gwardię tak zwanych afgańców, którym zakazano picia alkoholu codziennie. Ten człowiek administrował ogromnym obszarem, na którym były złoża gazu.

I miał ambicje polityczne.

Miał ambicje kandydowania na szefa tegoż jeszcze wówczas imperium rosyjskiego. W wywiadzie dla "France Soir" - jednej z gazet francuskich - wyraźnie podkreślał, w jaki sposób doszło do wybuchów domów z ludźmi w miastach rosyjskich. Chodziło o sprowokowanie interwencji w Czeczenii.

Sądzi pan, że Lebied skończył jak Litwinienko? (Aleksander Litwinienko, rosyjski oficer spec-służb, zmarł w Wielkiej Brytanii otruty polonem. Wcześniej opisał Putinowskie prowokacje w książce "Wysadzić Rosję" razem z Jurijem Felsztinskim.-przyp. B.Z.)

Ja będąc z nim umówiony na przeprowadzenie wywiadu w Krasnojarsku byłem w Tuwie na polowaniu z profesorem Rybą. W momencie, gdy przylecieliśmy, w radiu podali właśnie, że się rozbił helikopter. Natychmiast wziąłem samochód i pojechałem na miejsce. To było w Sajanach, w rejonie Barsowogo Uszczelija. Leżał wrak helikoptera. To było parę godzin wcześniej. I proszę sobie wyobrazić, że przy tym wraku już była ogromna sterta … Niech pan zgadnie czego?

Kwiatów. Przeczytałem w pańskiej książce "Rury pod specjalnym nadzorem".


Kwiaty były przywiezione z chłodni; kwiaty, które od paru tygodni gromadzono w chłodni. Dwie ogromne cysterny kwiatów czekały na przypadek. A przypadek polegał na tym, że nowym pilotom helikoptera, którym leciał generał Lebied nie dano nowych map. Dano stare mapy obszaru, na których nie było naniesionych dwóch linii wysokiego napięcia, tylko jedna. W odległości 150 m helikopter siadł na linii wysokiego napięcia. Zginęło sześciu ludzi z dwudziestoparoosobowej listy pasażerów. Lebied przeżył ten wypadek. To było w górach, ta przełęcz jest na wysokości około 1800 m. Gdy wypełznął z helikoptera, przypadkowo jechał przez przełęcz samochód, w którym przypadkowo był lekarz, który przypadkowo miał przy sobie zastrzyk na podtrzymanie pracy serca. Lebiedzia wsadzono do samochodu, żeby go odwieźć do Minusińska. On żądał do Minusińska, bo jego młodszy brat był tam gubernatorem w tym czasie. Do Minusińska dowieziono trupa. Ten temat opisali trzej dziennikarze w Krasnojarsku. Następnego dnia po publikacji trzech wydelegowano za granicę - do Australii, do Nowej Zelandii i do Kanady. Kanadyjskiego delegata samochód przypadkowo zabił natychmiast. Co się stało z pozostałymi dwoma? Ja nie wiem. To akurat dotyczyło Lebiedzia. Wojciech Grzelak, który mieszka na stałe w Ałtajskim Kraju, wykładał na uniwersytecie, opisywał, że standardem w Rosji jest likwidacja konkurentów, niewygodnych politycznie, wrogów jakichś tam mafii przy pomocy wypadków lotniczych, zaaranżowanych w taki czy inny sposób. Stąd moi rozmówcy rosyjscy, a mam ich dużo, bo ja bardzo lubię rosyjski język i rosyjską kulturę, nie mają wątpliwości, że to, co się stało w Smoleńsku było zaaranżowane. Oczywiście komu to przyniosło korzyści, to jest to pytanie: cui bono?

Skończmy te spekulacje. Pan łączy różne fakty, ale pozostawmy może to pytanie otwarte: cui bono? Dziękuję bardzo za rozmowę.

Dziękuję.


Źródło: RMF FM
Tagi: gaz

Najważniejsze Fakty