Piłki, używane w różnych dyscyplinach sportu, zwykle zmieniają się bardzo powoli. Nieco inaczej jest w przypadku piłek stosowanych w rozgrywkach piłki nożnej. Klasycznie składały się z 32 pięciokątów i sześciokątów. W ostatnich latach coraz częściej eksperymentowano zarówno z kształtem, jak i liczbą paneli, z których sferyczny kształt piłki powstaje. Popularne Cafusa, Teamgeist 2, czy Jabulani tworzono z odpowiednio 32, 14 i 8 paneli o rozmaitych kształtach nie przypominających tych, stosowanych dla klasycznych piłek.
Na brazylijski Mundial 2014 firma Adidas przygotowała swoje najnowsze dzieło, piłkę Brazuca, składającą się z jeszcze mniejszej liczby zaledwie 6 paneli. Naukowcy z japońskiego Institute of Health and Sports Science na Uniwersytecie w Tsukubie, postanowili skorzystać z tunelu powietrznego i robota-kopacza, by sprawdzić jakie są jej właściwości aerodynamiczne.
Porównano je z innymi piłkami, przełomową Teamgeist 2 z 14 paneli, oficjalną piłką Euro 2008 w Austrii i Szwajcarii, Jabulani z Mundialu 2010 w RPA, składającą się z 8 paneli i wreszcie skonstruowaną na ubiegłoroczny Puchar Konfederacji w Brazylii Cafusą z 32 paneli, ale innych, niż w tradycyjnej biedronówce. Ta ostatnia jest obecnie używana w wielu ligach i meczach międzynarodowych. Wszystkie porównywano z całkiem konwencjonalną piłką Vantaggio firmy Molten.
Aerodynamika piłek była oczywiście wcześniej badana nie tylko przez producenta, ale i liczne zespoły naukowe. Japończycy w swojej pracy postanowili porównać wskazania z tunelu aerodynamicznego z wynikami testów faktycznego lotu piłki w zależności od liczby, kształtu paneli i ich ułożenia w stosunku do kierunku lotu.
Okazało się, że Brazuca sprawdza się porównywalnie dobrze, jak... najzwyklejsza konwencjonalna piłka. Jej lot jest najbardziej stabilny i przy szczególnie zdradliwym dla bramkarzy kopnięciu bez rotacji, niezależnie od ustawienia ląduje mniej więcej w tym samym punkcie. To dobra wiadomość dla bramkarzy, gorsza dla kibiców, goli podczas tegorocznego mundialu może być mniej.