Ebola należy do grupy filowirusów, wywołujących bardzo trudne w leczeniu objawy gorączki krwotocznej. Po raz pierwszy odkryto go w 1976 roku w Zairze, podczas epidemii w wiosce Yambuku w rejonie rzeki Ebola. Uważa się go za jeden z najbardziej zjadliwych występujacych naturalnie wirusów. Śmiertelność wśród osób zakażonych sięga 90 procent. Zakażenie przenosi się drogą kropelkową, bądź przez kontakt z płynami ustrojowymi zakażonych ludzi, małp czy nietoperzy. Do filowirusów zalicza siuę też wirusa Marburg, odkrytego w Niemczech w 1967 roku. Śmiertelność z powodu zakażenia wirusem Marburg sięga 30 procent.
Do tej pory nie udało się stworzyć szczepionki przeciwko wirusowi Ebola, która byłaby skuteczna u człowieka. Badania prowadzone na zmodyfikowanych wirusach przyniosły pewne sukcesy na zwierzętach, jednak ich wykorzystanie u ludzi było praktycznie niemożliwe z uwagi na kłopotliwe warunki przechowywania i krótki okres ich aktywności. Jeśli najnowszy model szczepionki okaże się skuteczny, będzie można zgromadzić jej zapasy i wykorzystać w razie epidemii w dowolnym miejscu świata.
Badacze z Arizony wykorzystują do produkcji szczepionki tytoń, którego liście po wprowadzeniu do nich odpowiedniego materiału genetycznego wytwarzają białko powierzchniowe wirusa GP1 i odpowiednie przeciwciało, które się z nim wiąże. Wyizolowane z rośliny cząsteczki wywołały u myszy, którym je podano, silną reakcję odpornościową. Testy przeprowadzone z żywymi wirusami w wojskowym laboratorium w Fort Detrick w Maryland pokazały, że myszy uzyskały znaczny poziom odporności.
Jeśli dalsze testy potwierdzą skuteczność tej metody, pojawią się szanse na stosunkowo prostą i tanią produkcję szczepionki, która może być łatwo przechowywana i transportowana w miejsce, gdzie pojawi się zagrożenie. Wirus Ebola uważany jest wciąż za jedną z potencjalnie najniebezpieczniejszych broni biologicznych. Szczepionka może pomóc znacząco zmniejszyć skutki ewentualnego ataku z użyciem tej broni, gdyby kiedykolwiek wirus wpadł w ręce terrorystów.