Wyniki naszych badań pokazały, że metaforyczne stwierdzenie o chłodnej głowie ma naukowe podstawy - mówi współautorka pracy, dr Idit Shalev z BGU. O ile wcześniejsze badania koncentrowały się na tym w jaki sposób rzeczywista temperatura otoczenia wpływa na naszą kontrole poznawczą, tym razem byliśmy w stanie po raz pierwszy zmierzyć efekt temperatury, którą postrzegamy.
Autorzy definiowali kontrolę poznawczą jako zdolność do powstrzymania się od reakcji w celu zwiększenia szans na długofalowe korzyści. Pierwszemu eksperymentowi poddano 87 osób. Ich zadaniem było przemieszczanie wzroku w kierunku przeciwnym, niż przemieszczał się obiekt w ich polu widzenia. Zdolność poprawnego wykonania zadania interpretowano jako miarę kontroli poznawczej. W drugim eksperymencie uczestników proszono, by przyjrzeli się zimowemu obrazkowi, neutralnemu widokowi ulicy lub słonecznemu krajobrazowi i postarali się wyobrazić siebie w tych okolicznościach. Ponownie przeprowadzony test pokazał, że osoby oglądające zimowy obrazek radziły sobie lepiej, niż inne.
Okazało się, że osoby wyobrażające siebie w zimnej pogodzie miały lepsze wyniki, co pokazało, że nawet bez konkretnego fizycznego bodźca można wpływać na kontrolę poznawczą za sprawą samych wyobrażeń - mówi dr Shalev. Jej zdaniem powiązanie temperatury i kontroli poznawczej może wiązać się z istotna rolą więzi społecznych. Sygnały kojarzące się z ciepłem ułatwiają nam relaks, sygnały zimna zwiększają czujność, wskazują na potrzebę większej kontroli poznawczej. Wniosek: jeśli mamy ładne zdjęcia z zimowych szaleństw na nartach, nie pozbywajmy się ich z naszego komputera. Mogą nam się przydać na wypadek, gdyby choćby w pracy zrobiło się nagle zbyt ciepło i przytulnie.