Planeta, wraz z jej pierścieniami, pierwszy taki obiekt zaobserwowany poza Układem Słonecznym, została odkryta w 2012 roku. Najnowsza analiza zmian jasności jej macierzystej gwiazdy podczas przejścia planety przed jej tarczą wskazuje, że pierścieni jest co najmniej 30. Astronomowie są też przekonani, że niektóre przerwy między pierścieniami mogły utworzyć się w związku z powstaniem tam księżyców.
Szczegóły, które dostrzegamy podczas analiz obserwowanych zmian jasności gwiazdy podczas trwającego przez kilka tygodni przejścia planety przed jej tarczą są niewiarygodne. Dostrzegamy zmiany następujące w ciągu dziesiątków minut, wskazujące na bardzo subtelną strukturę tych pierścieni - mówi jeden z autorów pracy, Matthew Kenworthy. Gwiazda jest zbyt daleko, by obserwować pierścienie bezpośrednio, ale na podstawie obserwowanych zmian jasności możemy stworzyć sobie ich model. Gdyby te pierścienie znalazły się wokół Saturna, byłyby w nocy dobrze widoczne, a ich średnica byłaby wielokrotnie większa, niż średnica Księżyca w pełni - tłumaczy.
Planeta jest znacznie większa, niż Jowisz, czy Saturn, a układ pierścieni jest 200 razy większy od układu wokół Saturna - podkreśla odkrywca planety, Eric Mamajek z University of Rochester. To taki super-Saturn - mówi. Masa planety J1407b jest trudna do precyzyjnej oceny, prawdopodobnie sięga od 10 do 40 mas Jowisza. Planeta okrąża swoją gwiazdę w ciągu około 10 naszych lat. Średnica układu pierścieni wynosi około 120 milionów kilometrów, a łączna masa tworzących je skalnych odłamków prawdopodobnie dorównuje masie Ziemi.