Genetycy, pracujący pod kierunkiem badaczy z McMaster University i Uniwersytetu w Tybindze przeprowadzili badania szczątków ofiar czarnej śmierci, pochowanych na średniowiecznym cmentarzu w Londynie. Pobrany z nich materiał pozwolił odtworzyć praktycznie całe DNA bakterii. Porównanie ze współcześnie spotykanymi szczepami pałeczki dżumy pokazało, że patogen dotrwał do naszych czasów w praktycznie niezmienionej postaci.
Podobieństwo między średniowiecznymi i współczesnymi odmianami pałeczki dżumy poddaje w wątpliwość założenie, że do jej szczególnie wysokiej zjadliwości przyczyniły się jakieś szczególne mutacje. Wydaje się, że rozstrzygające znacznie miał brak odporności ówczesnych Europejczyków, beznadziejne warunki sanitarne i ochłodzenie klimatu, które mogło sprzyjać szybszemu przenoszeniu się choroby.