Ponieważ nie da się bezpośrednio badać procesów przemiany materii w mózgu, trzeba było stworzyć odpowiedni model matematyczny zjawisk, które tam zachodzą. Ten model pokazał, jak wiele wysiłku wymagają nasze rozpaczliwe próby, by na wakacjach nie myśleć o pracy, albo wreszcie pozbyć sie z głowy tego nieznośnego przeboju, który wcale nam się nie podoba.
Tak jak jedne komórki nerwowe potrzebują neuroprzekaźnika, by pomóc nam o czymś pomyśleć, tak inne potrzebują kolejnego neuroprzekaźnika, by wcześniejszy impuls zatrzymać i przestać myśleć. Dostarczaniem niezbędnych hormonów i jednym i drugim neuronom zajmują się jeszcze inne komórki mózgu, astrocyty. Wszystko to wymaga dopływu tlenu i zużywa naszą energię.
Coż, może w takim razie lepiej po prostu nie ulegać pokusie i nie myśleć pochopnie o czymś, o czym z góry wiemy, że potem będziemy mieli ochotę zapomnieć.