Naukowcy z Uniwersytetu Alberty badali cztery fragmenty meteorytu, który spadł na Ziemię w styczniu 2000 roku. Znaleziono je na powierzchni zamarzniętego jeziora Tagish. Ponieważ eksplozję w atmosferze widziało wiele osób, w krótkim czasie zebrano te fragmenty i w stanie zamrożonym przekazano do badań. To sprawiło, że próbki praktycznie nie były zanieczyszczone materiałem organicznym z Ziemi.
Dokładne badania tych fragmentów wykazały niezwykłą różnorodność ich budowy i zawartości w nich cząstek organicznych, na przykład aminokwasów i kwasów monokarboksylowych. Można wywnioskować stąd, że ulegały w początkowym okresie istnienia Układu Słonecznego istotnym zmianom. Przyczyniały się do tego zarówno wahania temperatury, jak i obecność wody. Woda, przenikając w głąb skały, przyczyniała się do powstania jednych cząsteczek i niszczyła inne. Na ostateczną postać materiału, który potem mógł trafić na powierzchnię różnych planet wpływ miało więc wiele czynników. Być może na Ziemię trafiły cząsteczki organiczne w nieco innej proporcji niż gdzie indziej. To także mogło mieć wpływ na prawdopodobieństwo powstania życia właśnie na naszej planecie.
Po tym, jak asteroida, w której znalazły się te substancje zamarzła w przestrzeni kosmicznej, w jej wnętrzu zachowało się w niezmienionym przez miliardy lat kształcie wiele informacji na temat tych wczesnych procesów, które ją ukształtowały. Wygląda więc na to, że jeśli rzeczywiście asteroidy miały przynieść życie na Ziemię, nastąpiło to w myśl przepisu, który został sformułowany w początkach istnienia Układu Słonecznego, już 4.5 miliarda lat temu.