Dr Michelle Tseng i Shim Gicole przetestowały mączniki w bardziej realistycznym scenariuszu, karmiąc je zmielonymi maseczkami chirurgicznymi, które po pandemii stały się bardzo powszechnym odpadem plastikowym, zmieszanymi z otrębami.
Larwy mącznika to w naturze padlinożercy, znani ze zdolności do rozkładania innych organizmów. Wiadomo, że są w stanie przetrwać nawet do ośmiu miesięcy bez jedzenia i wody, ale nie unikają zjadania się nawzajem, gdy pożywienia faktycznie brakuje.
Po 30 dniach eksperymentu zespół badawczy odkrył, że mączniki zjadły około połowy dostępnych mikroplastików - około 150 cząsteczek na osobnika - i przybrały na wadze. Wydaliły niewielką część spożytych mikroplastików, około czterech do sześciu cząsteczek na miligram odpadów, wchłaniając resztę. Dieta oparta na mikroplastikach nie wydawała się wpływać na ich szanse przeżycia i proces wzrostu.
Dr Tseng zapowiada kolejny etap badań, w którym autorki będą starały się zrozumieć mechanizm, który umożliwia larwom mącznika trawienie mikroplastików. Wykorzystanie go w odpowiedniej skali mogłoby pomóc przeciwdziałać zanieczyszczeniu plastikiem.
Być może powinniśmy zacząć postrzegać owady jako przyjaciół. Codziennie zabijamy miliony owadów z pomocą pestycydów. A może właśnie od tych owadów moglibyśmy się uczyć, jak rozkładać te plastiki i inne chemikalia - podkreśla Tseng.