Jak wyglądały badania?
Dotychczasowe badania wskazywały, że wraz ze wzrostem liczby kroków spada ryzyko przedwczesnej śmierci. Najlepsze efekty były widoczne przy 6-8 tys. kroków dziennie u osób starszych i 8-10 tys. u młodszych. Niewiele natomiast było wiadomo o znaczeniu tempa chodzenia. Postanowili to sprawdzić naukowcy z University of Sydney (Australia). Przeprowadzili analizę danych ponad 100 tys. osób w średnim wieku, które przez siedem kolejnych dni nosiły urządzenia mierzące aktywność fizyczną.
Uczestnicy badania zostali podzielili na cztery grupy. Pierwsza wykonywała mniej niż 5 tys. kroków dziennie, druga 5-7,5 tys., trzecia 7,5-10 tys., a czwarta powyżej 10 tys. Naukowcy ocenili też tempo ich chodzenia.
Przez ok. osiem lat śledzili zgony wśród uczestników badania. W tym czasie zmarło 1697 osób, w tym 502 z powodu chorób układu krążenia. Okazało się, że z mniejszym ryzykiem śmierci wiązały się różne kombinacje liczby kroków i tempa chodzenia.
Jakie zależności zaobserwowali naukowcy?
Osoby wykonujące mniej niż 5 tys. kroków dziennie, ale poruszające się w tempie co najmniej 80 kroków na minutę, miały tak samo niskie ryzyko zgonu jak osoby robiące 5-7,5 tys. kroków w tempie 60 kroków na minutę.
Zdaniem autorów sugeruje to, że mniejsza ilość intensywniejszego ruchu może dawać korzyści porównywalne z większą ilością mniej intensywnej aktywności.
Podobną zależność zauważono wśród osób robiących mniej niż 7,5 tys. kroków dziennie: im szybsze było tempo ich marszu podczas najbardziej aktywnych 30 minut dnia, tym niższe mieli ryzyko śmierci. Najniższe ryzyko zaobserwowano u uczestników wykonujących między 7,5 tys. a 10 tys. kroków dziennie, niezależnie od tempa chodzenia.
Badania mogą mieć szczególne znaczenie dla osób, które np. z powodu braku czasu nie są w stanie znacząco zwiększyć liczby wykonywanych kroków. W ich przypadku rozwiązaniem może być szybsze tempo.