Debiutowała w roku 1954 w zespole Comedie-Francaise. W filmie zadebiutowała rok później. Grała w dramatach psychologicznych, filmach sensacyjnych i komediach. Jej prawdziwą sławę w kinie zapoczątkowała rola w filmie Luchino Viscontiego "Rocco i jego bracia" (1960 r.). Inne obrazy, w których zagrała, to m.in. "Trzy pokoje na Manhattanie", "Żyć aby żyć", "Pianistka".
Artystka od wielu lat cierpiała na chorobę Alzheimera. Stała się symbolem walki, kiedy zgodziła się na nakręcenie dokumentu opisującego jej zmagania.