Rzadko zdarza się w życiu coś równie poruszającego, coś równie niezwykłego - mówił wzruszony Andrzej Wajda. Łez nie kryła także towarzysząca mu żona Krystyna Zachwatowicz i brat Leszek Wajda.
Reżyser otrzymał szablę od Anny Krok, mieszkanki dawnego domu oficerskiego, w którym do 1940 r. mieszkała rodzina Wajdów. Krok powiedziała, że szablę znalazł w latach 70. jej ojciec. Przyniósł ją z prowadzonej w pobliżu ich domu budowy akademika. Przez długi czas nie wiedzieli, do kogo może ona należeć. Informację, że szabla może być własnością rodziny Wajdów, znalazła w internecie ich sąsiadka. Andrzej Wajda opowiadał, że szablę ojca - żołnierza 72 Pułku Piechoty w Radomiu - zakopał w 1939 r., w rowach przeciwlotniczych. Reżyser powiedział, że wierzył w to, iż kiedyś szabla się odnajdzie. Dodał, że mimo iż nie ma na niej żadnej inskrypcji, na pewno należała do jego ojca, bowiem zakopał ją bez pochwy i taką ją znaleziono.
Podczas piątkowej uroczystości w Radomiu, na ścianie dawnego domu oficerskiego przy ul. Malczewskiego 20 odsłonięto tablicę pamiątkową poświęconą kpt. Jakubowi Wajdzie.
Po uroczystości, w znajdującej się po sąsiedzku galerii Rogatka prowadzonej przez Wydział Sztuki Politechniki Radomskiej, odbył się wernisaż wystawy: "Andrzej Wajda. Kpt. Jakub Wajda. Katyń. Dokumenty i fotografie". Zaprezentowane na niej zostały reprodukcje archiwalnych zdjęć pochodzących ze zbiorów rodzinnych twórcy "Katynia". Są wśród nich m.in. fotografie Jakuba Wajdy jako ucznia szkoły podstawowej w Bochni, narzeczeńskie zdjęcie rodziców reżysera: Anieli Białowąs i podpor. Jakuba Wajdy z lat. 20 oraz liczne dokumenty, np. patent oficerski z 1932 r., podpisany przez ministra spraw wojskowych Józefa Piłsudskiego, dokumentujący nadanie stopnia porucznika.
Kpt. Jakub Wajda (1900-1940) od 1934 r. służył w 72 Pułku Piechoty w Radomiu na stanowisku dowódcy kompanii. Za udział w walkach podczas kampanii wrześniowej został przez ówczesne władze wojskowe odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Dostał się do niewoli sowieckiej i został osadzony w Starobielsku, a następnie zamordowany w Charkowie.