Literacką podstawą nowego filmu jest opowiadanie brazylijskiego pisarza Machado de Assisa pod tym samym tytułem. Dotyczy życia zdradzanej przez męża kobiety w jednej z dzielnic Rio de Janeiro.
Aktywny zawodowo od 80 lat Oliveira uważa zawód filmowca za "trudną profesję". Nadal nie opanowałem sztuki robienia filmów. Ciągle uczę się kręcenia - powiedział reżyser kilka dni temu w Porto, gdy jego imię nadano tam jednej z ulic.
W kwietniu na ekrany portugalskich kin wszedł najnowszy film fabularny Manuela de Oliveiry "Dziwny przypadek Angeliki" ("O Estranho Caso de Angelica"). Film reprezentował już Portugalię na festiwalach w Cannes, Nowym Jorku i Toronto.
Poza kilkudziesięcioma filmami fabularnymi, Manuel de Oliveira ma też w dorobku dokumenty. W grudniu 2010 r. portugalska publiczność zobaczyła jego najnowszy film krótkometrażowy "Panele Sao Vicente de Fora. Poetycka wizja" ("Paineis de Sao Vicente de Fora. Visao poetica").
Aktywność zawodowa i długowieczność Manuela de Oliveiry wzbudzają podziw u największych sław reżyserskich, w tym m.in. Wima Wendersa i Clinta Eastwooda. Marzy mi się, by w wieku 100 lat, tak jak on, nadal kręcić filmy - wyznał Eastwood podczas festiwalu w Cannes.
Manuel de Oliveira urodził się 11 grudnia 1908 r. w Porto. Artysta był wielokrotnie nagradzany na portugalskich i międzynarodowych festiwalach filmowych, m.in. w Lizbonie, Cannes, Wenecji i Montrealu. Pierwszym filmem Oliveiry był nakręcony w 1931 r. dokument "Douro, rzeczna służba" ("Douro, Faina Fluvial"), a fabularnym - "Aniki Bobo" z 1942 r. Reżyser kilka razy występował też jako aktor, m.in. w filmie Wima Wendersa "Lisbon Story".