Jogo do bicho przetrwała zamknięcie zoo barona Drummond, wrogość Kościoła, prohibicję i konkurencję krajowych loterii. Dziś przyjmujący zoo-zakłady używają dwóch ostatnich cyfr loterii państwowej, by wybrać zwycięskie zwierzę. Każde z 25 zwierząt jest przypisane do czterech numerów od 00 do 99. Gracze mają specjalne przesądy: jeśli śni im się naga kobieta - oznacza, że wygra koń. Śmierć oznacza słonia. Trudno śnić tylko o liczbach - mówi antropolog Roberto DaMatta. Tłumaczy sukces gry tym, że uwalnia ona bestię, którą Freud próbował trzymać w zamknięciu.
Jogo do bicho, pomijając zwierzęta, przypomina amerykańską grę w numery, która była popularna na początku XX wieku - mówi Matthew Vaz z Uniwersytetu w Nowym Jorku. Obie przetrwały delegalizację, bo pozwalała na nie skorumpowana policja. Obie zaczęły się splatać z inną nielegalną działalnością - prostytucją, lichwą i morderstwami. Obie miały też ekonomiczny sens dla biednych ludzi - można było grać codziennie, za niewielką stawkę i stosunkowo często wygrywać. Gdy ktoś jest biedny, trudno odkładać pieniądze, ale można znaleźć drobne, by zagrać. Kusi perspektywa wygrania trochę większej kwoty, a strata nie wydaje się bardzo znacząca - uważa Vaz.
Gra w zwierzęta przetrwała znacznie dłużej niż jej amerykańska odpowiedniczka. Częściowo można za to winić opieszałość rządzących. W 1967 roku wojskowy prezydent zakazał tworzenia nowych krajowych loterii, by zwiększyć popularność państwowej gry. Mimo to lokalne władze często decydowały się na tolerowanie gry w zoo uznając, że lepiej zabrać bukmacherom część zysków, niż nie zarobić nic. Stany Zjednoczone miały też w tej kwestii lepsze, bardziej restrykcyjne prawo. W 1984 roku władze Nowego Jorku przestały przymykać oko na nielegalne gry i zezwoliły policji na zamykanie dziupli hazardzistów.
Możliwe jednak, że przyczyna długowieczności i popularności gry w zoo jest inna i wiąże się ze znanym na całym świecie brazylijskim karnawałem. W latach 50 bukmacherzy, by zyskać społeczną akceptację, zaczęli dotować szkoły samby. Do lat 80 Brazylijczycy traktowali sambę i karnawał jak pracę - mówi Vaz. Później dekoniunktura sprawiła, że obawiali się nawet odwołania karnawału i chcieli, by jego odbywanie się było zagwarantowane prawnie.
TŁUMACZENIE